Muhammed bin Elsem “rahmetullahi aleyh”, büyük Evliyadandýr.

Bu zat, geceleri þehri, sokak sokak gezer, fakir ve muhtaçlarý öðrenirdi tek tek.

Sonra da, zenginlerden ödünç alýp, baþka birileriyle o fakirlere gönderirdi.
Bir defa, yine borç aldý bir yahudiden.
Çok geçmemiþti ki, gelip istedi alacaðýný.

Lakin yoktu parasý.
Mühlet istedi biraz.

Fakat kabul etmedi yahudi.
O esnada kalemini yontuyordu mübarek zat.

Topla þu yongalardan

Dökülen yongalara bir nazar edip;
- Madem mühlet vermiyorsun, öyleyse alacaðýn kadar topla þu yongalardan, buyurdu.

Yahudi, topladý onlarý,
Elinde altýn oldu o yongalar.

Bunu görünce, aklý gitti hayretten.
Ve utandý, mahcub oldu yaptýðý hareketten.

Kendi kendine;
“Bu kiþi, sýradan biri deðil. Mübarek biri olsa gerek. Zira þu yongalar, bir nazarýyla altýn oldu” diye düþündü.

Ve verdi kararýný:
- Öyleyse onun dini haktýr, dedi.

Ve kelime-i þehadeti getirdi o anda.
Ýslam’la þereflendi.

Çünkü bedava kavuþtuk

Bir gün de sevdiklerine;
- Bir mümin, dünyanýn bir ucunda bir Ehl-i sünnet âliminin bulunduðunu iþitse, dinini öðrenmek için baþka çare yoksa, gerekiyorsa dünyalýk neyi varsa satýp yol parasý yaparak, dinini öðrenmek için onun yanýna gitmesi farz olur, buyurdu.

Dinleyenler;
- Ama bu çok zor efendim, dediler.
- Evet ama kavuþulacak nimet de çok büyük, buyurdu. Ama biz þanslýyýz. Bedava kavuþtuk çünkü.

Ve ekledi:
- Biz aramadan büyükler bizi buldu. Onun için sonsuz þükürler olsun Rabbimize.