Ebül Abbas hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Mýsýr’a gidip, Nil nehri kýyýsýna bir dergah kurdu.
Yýllarca tenvir etti o yörenin halkýný.

Öteki yakada, baþka bir Evliyanýn dergahý vardý.
Mektuplaþýrlardý.

Ebül Abbas hazretleri, mektubunu yazýp, Nil nehrine býrakýr, karþýdaki Veli gidip Nil’den alýrdý onu.

Öbür Veli’nin ismi Ebüssü’ud idi.
Bir talebesi vardý ki, yýllarca yetiþtirdi onu.

Bir gün bu talebesine;
- Evladým, bana çok hizmet ettin. Ama senin icazetini ben deðil, Maðrib memleketinden gelecek olan Ebül Abbas verecektir, buyurdu.

O Veli teþrif etti

Birkaç gün sonra tekrar çaðýrýp;
- O Veli teþrif etti, buyurdu. Sen þimdi o zata git. Ve çok hizmet eyle ki, istifaden çok olsun o zattan.

Talebe;
- Peki efendim, deyip, karþý kýyýya geçti.

Gördü ki, o dediði Veli teþrif etmiþ.
Yaklaþýp, edeble öptü elini.

Lakin niçin geldiðini söylemedi.
Fakat Ebül Abbas hazretleri;
- Hoþ geldin evladým! buyurdu. Ben de seni bekliyordum. Vazifem, seni yetiþtirmektir.

O gün hizmete baþladý.
Ve yetiþip, bu büyük Veli’den icazetini aldý.

Din, nasihattýr

Bu zat, bir gün sevdiklerine;
- Din nasihattir, buyurdu. Gücü yeten herkes, sözünün geçtiðine anlatmalý mutlaka.

Ve ekledi:
- Bu hususta hadis-i þerif de var. Peygamberimiz “aleyhisselam”; “Ýki Müslüman bir araya gelir de Allah'tan ve Peygamberden “aleyhisselam” bahsetmezlerse, Allah ikisine de lanet eder” buyuruyor.

Sordular:
- Lanet eder, ne demek efendim?
- Yani rahmetinden uzak eder onlarý.