Ebu Bekr-i Kettani hazretleri “rahmetullahi aleyh” bir gün evinde namaz kýlýyordu.

O esnada bir hýrsýz girdi evine.
Saða sola baktý.
Götürecek bir þey iliþmedi gözüne.
Kupkuru bir evdi.

Derken Kettani hazretlerini fark etti.
Omzunda, çok kýymetli bir kaftan vardý.

Arkasýndan sessizce yaklaþýp, onu omzundan yavaþça çekip aldý.
Ve çýktý evden.

Fakat pek sevinemedi.
Zira eli kurumuþtu o anda.

Çabuk götür geri ver

Ne yapacaðýný þaþýrdý.

Yakýnlarý;
- Sen ne yaptýn? O, Allah dostu bir Veli’dir, dediler. Çabuk götür geri ver. Hem rica et, dua etsin. Onun duasýyla þifaya kavuþursun.

Koþup geldi ayný eve.
Gördü ki hâlâ namaz kýlýyor mübarek zat.

Aldýðý kaftaný usulca koyuverdi omzuna.
Ve bekledi.

Selam verince, özür dileyip dua etmesini rica etti.

Hiç haberim olmadý

Mübarek zat, ona acýyýp;
- Hiç haberim olmadý, buyurdu.

Ve kaldýrdý ellerini.
- Yâ Rabbi! Bu, benden aldýðýný verdi geri. Sen de bundan aldýðýný geri ver, diye dua etti.

Anýnda iyileþti hýrsýzýn eli.
Bu hadise hayýrlý oldu onun için.
Zira talebesi oldu bu büyük Veli’nin.

Niyetinizi düzeltin

Bir gün de;
- Kardeþlerim, her iþi yaparken, önce niyetinizi düzeltin, buyurdu. Müminin niyeti, amelinden hayýrlýdýr.

Hikmetini sordular.
- Çünkü Allahü teâlâ, kullarýnýn iþlerine ve sözlerine bakmaz. Kalblerine ve niyetlerine bakar, buyurdu.