Ebül Abbas-ý Mürsi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Allah adamlarýndandýr.
Hocasý, Ebül Hasan-ý Þazili hazretleridir.
Bu zattan icazet alýp, Endülüs’e gitti ve hidayete kavuþturdu çok kimseyi.

Bir kiþi anlatýyor:
Ben, Þazili hazretlerinin yanýnda bir müddet hizmet ettim.
Sonra bir iþ için Endülüs’e gitmem icab etti.

Veda edip ayrýlýrken;
- Orada, Ebül Abbas diye biri vardýr, buyurdu. Onu bul, hizmetine gir. O, seni yüksek makamlara kavuþturur.

Ama kendisini gizler

Ve ekledi:
- Ama kendisini gizler. Bu yüzden oranýn halký kýymetini bilmezler Onun.

Elini öpüp yola çýktým.
Daðlar, tepeler aþýp Endülüs’e vardým nihayet.
Ebül Abbas-ý Mürsi hazretlerini sordum insanlardan.

Evini öðrenip huzuruna girence;
- Ey Yahya! Allahü teâlâya þükret ki, þu anda zamanýn kutbu ile görüþtün, buyurdu.

Ve ekledi:
- Hocam Ebül Hasen’in dediklerini gizle ki, halk içinde tanýnmayayým.

Öyleyse malýný daðýt

Bir gün, biri bu zata gelip;
- Efendim, ben malýmýn artmasýný istiyorum. Ne yapayým? diye sordu.

Cevaben;
- Öyleyse malýný daðýt, buyurdu.

- Hocam, ben malýmýn artmasýný istiyorum, azalmasýný deðil.
- Ýyi ya, bunun için malýndan Müslümanlara ver.

- Verirsem azalmaz mý efendim?
- Hayýr, bilakis artar.

- Artar mý efendim?
- Evet. Sen verirsen, Allah sana daha çok verir. Vermezsen, vermez. Þimdi anladýn mý?
- Anladým efendim.