Senusi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Cezayir'de yetiþen âlim ve Evliyadandýr.

Allahü teâlâyý, bir an bile unutmaz, Allah korkusundan, geceleri yatýp uyuyamazdý.

Hüzünlü görünürdü.
Ama çatýk kaþlý ve asýk suratlý deðildi.

Ahiret düþüncesi ve Allah korkusundan, göðsünün hýrýltýsý duyulurdu etraftan.

Gündüzleri herkese güler yüz gösterse de, geceleri Allah korkusu ile aðlardý.

Talebesinden biri, buna vakýf olup;
- Efendim, hikmeti ne ki, devamlý kederli ve hüzünlüsünüz? Yüz renginiz de sarý ve solgun. Neden acaba?

Cehennemi gördüm

Buyurdu ki:
- Evladým, Cehennemi, rüyada gösterdi Rabbim bana. Þiddetli ateþini, korkunç azaplarýný gördüm. Ýþte o günden itibaren deðiþti yüz rengim. O korkuyla sarardý, soldu benzim.

Ve sordu ona:
- Cehennemi görenin hali nasýl olur, hiç düþündün mü? Onu gören rahat yatar ve uyuyabilir mi?
- Uyuyamaz efendim.

- Onu gören, bir daha gülebilir mi?
- Gülemez efendim.

- Doyuncaya kadar yemek yiyebilir mi?
- Yiyemez tabii efendim.

- Ýþte Cehennemin þiddeti, gözümün önünden hiç gitmiyor. Bu yüzden benzim sarý, bu yüzden kederliyim.

Geceleri yatmazdý

Senusi hazretleri, yatmazdý geceleri.
Korkusundan uyuyamazdý.

Eðer uyku bastýrýp, biraz uyusaydý, hemen ayaða fýrlar ve;
- Ey günahkâr Senusi! derdi. Kalk, istiðfar et ki affetsin Rabbin seni. Bir de Cehennem azabýndan korkuyorum diyorsun. Bu nasýl korku ki, rahatça yatmýþ, uyuyorsun?