Fudayl bin Ýyad hazretlerine “rahmetullahi aleyh” bir gün Harun Reþid geldi.
Ve nasihat istedi kendisinden.

Hazret-i Fudayl ona;
- Ey Harun! Sen þimdi sultansýn ama asýl sultanlýk, kendi nefsine sultan olabilmektir, buyurdu.

O nasihat ettikçe sultan ferahlýyordu.

Hazret-i Fudayl devam etti:
Ey Harun! Büyük baban hazret-i Abbas, bir gün Resul-i ekreme gelerek;
- Beni, bir kavim üzerine emir yap! dedi.

Peygamber efendimiz aleyhisselam da ona;
- “Ey amcam! Seni nefsinin üzerine emir yaptým!” buyurdu.

Yani Kendi nefsini itaate getirmen, halkýn bin senelik ibadetinden hayýrlýdýr demek istedi.

Ayrýca;
- “Ey amcam! Bir kavme baþkan olmak, piþmanlýktýr” buyurdu.

Harun Reþid;
- Yine söyle ey Fudayl! dedi.

Büyük Veli;
- Sultanlýk büyük vebaldir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Çok aðýr bir yükün altýna girdin. Bunun azabýndan kurtulmak istiyorsan, teb'andan yaþlýlarý kendi baban, gençleri kardeþin, çocuklarý evladýn, kadýnlarý anan, kýzlarý da bacýn bil. Sen bu yakýnlarýna nasýl davranýyorsan, teb'ana da böyle davran.

Harun Reþid hem dinliyor, hem aðlýyordu.