Zeynel Abidin Ali hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Resulullah efendimiz aleyhisselamýn torunudur.

Oðlu Muhammed Bakýr’a;
- Dört kýsým insanla arkadaþlýk yapma! buyurdu.

Oðlu sordu:
- Onlar kimlerdir babacýðým?
- Günahkâr, cimri, yalancý ve sýla-i rahmi terk edenlerdir ki, bunlar Kur’an-ý kerimde lanetlenmiþtir, buyurdu.

Ey insanlar, uyanýn!

Bir gün de, þunu anlattý sevdiklerine:

Evliyadan birini vefatýndan sonra sevdikleri rüyada görüp;
- Dünyaya geri dönmek ister misiniz? diye sormuþlar.

O zat cevabýnda;
- Dünyanýn tamamýný bana verseler, yine istemem. Ama tek þey için geri dönerim, buyurmuþ.

- Ne için? demiþler.
- Geri döndüðümde, ayaðýma demirden bir ayakkabý giyer, elime bastonumu alýr, bütün dünyayý kapý kapý dolaþýrým, buyurmuþ.

Sormuþlar:
- Ne söylersiniz efendim?

Buyurmuþ ki:
- Kapýya çýkanlara; “Ey insanlar uyanýn!” der ve onlara ölüm acýsýnýn þiddetini, kabrin sýkmasýný, mahþerin dehþetini, Mizanýn korkusunu, Sýrattan geçmenin zorluðunu anlatýrým.

Tevekkül nedir?

Bir gün de;
- Tevekkül nedir efendim? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Tevekkül, her türlü sebebe yapýþarak gayret göstermek, ama neticeyi Allahü teâlâdan beklemek ve olacak þeyin, mutlaka kendisi için hayýrlý olacaðýna inanmaktýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Kul, Rabbine güvenirse, Allahü teâlâ mutlaka ona sahip çýkar ve onu her tehlikeden korur.

- Ya insanlara güvenirse efendim?
- Ýnsanlara güveneni, insanlarýn eline býrakýr.