Fudayl bin Ýyad hazretlerinden “rahmetullahi aleyh” nasihat istediler.

Cevabýnda;
- Bir kimse Allah'a asi olsa, Onun mahluklarý da o kula isyan eder, buyurdu.
Ben, Rabbime isyan mý ediyorum, taat mý yapýyorum? Bunu, hayvanlarýmýn tavrýndan anlýyorum.

Ve ekledi:
- Ben Rabbime itaat edersem, hayvanlarým da bana itaat ediyorlar. Ýsyan edersem, onlar da bana isyan ediyorlar.

Bir gün de sohbetinde;
- Ýnsanýn yanýndakilerle, tatlý dil ve güler yüzle güzel geçinmesi, geceleri namaz kýlmasýndan, gündüzleri oruç tutmasýndan daha iyidir, buyurdu.

Ýyilik nasýl anlaþýlýr?

Fudayl hazretlerine birini methederken;
- Aðzýna tatlý almaz, dediler.

Onlara;
- Tatlý yememek, marifet midir? buyurdu. Siz asýl ahlakýna bakýn onun. Yakýnlarýna güzel davranýyor mu. Hýsým akrabasýna iyilik ediyor mu? Birine kýzdýðýnda, yeniyor mu öfkesini? Din kardeþine karþý huy ve ahlaký nedir? Ýnsanýn iyiliði, bu þeylerden bellidir.

Tasavvuf nedir?

Bir gün de;
- Tasavvuf nedir efendim? diye sordular bu zata.

Cevaben;
- Tasavvuf, bütün günahlarý terk etmek, hatta günah iþlemek arzusunu kalbinden söküp atmaktýr, buyurdu.

Sonra þunu anlattý:
Hazret-i Ali “radýyallahü anh” bir gün, bazý insanlarýn toplanmýþ eðlendiklerini görünce;
- Niçin eðleniyorsunuz? diye sordu.

- Bugün, bizim bayramýmýzdýr, dediler.

Büyük sahabi;
- Günah iþlemediðimiz gün de bizim bayramýmýzdýr, buyurdu.