Ýbrahim Edhem hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün, bir sarhoþu gördü yolda.
Aðzý kirli, yerde yatýyordu.

Onu öyle görünce;
“Az da olsa, bu aðýz Allah demiþtir. Onu kirli halde býrakamam” diye düþündü.

Ve su getirip yýkadý sarhoþun aðzýný.
Az sonra uyandý adam.
Ve öðrendi hadiseyi.

Halinden utanýp, kuvvetli bir tövbe etti.
Ve Ýbrahim Edhem hazretlerinin halis bir talebesi oldu.

Çevir, altýný oku!

Bir gün de bir taþ gördü yerde.
Üzerinde bir yazý vardý.

Onu alýp, merakla okudu yazýyý.
Üzerinde “Çevir, altýný oku!” yazýyordu.
Acaba ne yazýyor diye çok merak etti.

Çevirip okudu.
“Madem öðrendiðinle amel etmiyorsun, o halde niye bilmediðini öðrenmek istiyorsun?” yazýyordu.

Fakirlerden bir þey almam

Dünya malýna hiç önem vermez, malýyla maðrur olanlara hiç itibar etmezdi.
Bir gün, zengin biri bin altýn verdi kendisine.

Ancak kabul etmeyip;
- Ben, fakirlerden bir þey almam, buyurdu.

Zengin þaþýrdý:
- Ama ben fakir deðilim ki, dedi. Çok zenginim.

Sordu ona:
- Çok mu servetin var?
- Evet, pek çok.

- Peki daha artmasýný ister misin?
- Ýsterim tabii.

Buyurdu ki;
- Öyleyse fakirsin. Zira fakir, aza doymayýp, daha çoðunu isteyendir.