Abdullah bin Alevi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, ilmiyle amil olan âlimlerdendir.
Üstelik Veli’dir de.

Bir gün, Mekke’de birine rastladý ki, içki içiyordu adam.
Çok garibine gitti.

O kimseye yaklaþýp;
- Be adam! Böyle mübarek yerde hiç günah iþlenir mi? dedi.

Adam cevaben;
- Ben de biliyorum bu melanetin günah olduðunu, dedi. Çok üzülüyorum ama bir türlü býrakamýyorum.

Býrakmak istiyor musun?

Büyük Veli sordu:
- Býrakmak istiyor musun?
- Hem de nasýl.
- Öyleyse býrakmak nasib olursa, bir daha içmemeye bana söz ver.

Adam, çok sevmiþti bu Veli’yi.
- Söz! dedi. Bir býrakayým, bir daha aðzýma almayacaðým.

O zaman, ellerini kaldýrýp;
- Yâ Rabbi, bu beladan sen bunu âzad eyle, diye dua etti.

O anda, kalbi deðiþti adamýn.
Ve o gün býraktý içkiyi.

Halisane tövbe edip, bir daha bozmadý tövbesini.
Hem de ölünceye kadar.

Filan için kabir kazýnýz!

O gece, Abdullah bin Alevi hazretleri bir rüya gördü.

Þöyle ki;
Gök tarafýndan bir münadi, bu kimsenin ismini söyleyerek;
- Bu kimse için filan yerde bir kabir kazýnýz. Kim onun cenazesinde hazýr bulunursa, onun hürmetine maðfiret olunacaktýr, diye sesleniyordu.

Uyanýp, o kimsenin evine gitti.

Yakýnlarý;
- Bu gece, çok güzel þekilde vefat etti, dediler.

Bildirilen yerde kazdýlar mezarýný.
Namazýný Abdullah bin Alevi hazretleri kýldýrdý.