Kasým bin Muhammed hazretleri “kuddise sirruh”, tabiindendir.
Medine’deki yedi büyük âlimin biridir.
Ebu Bekr-i Sýddîk’ýn “radýyallahü anh” torunu olur.

Ýlim ve feyz, Ondan yayýlýyordu o devirde.
Babasý vefat edince, küçük yaþýnda yetim kaldý.

Hazret-i Aiþe’nin “radýyallahü anha” yanýnda büyüdü.
Zira halasý oluyordu.

Sahabe-i kiramdan bir çoðuna yetiþmiþ ve Ýslam ilimlerinin hepsine vakýf olmuþtur.
Tasavvuf ilminde de mütehassýs idi.

Resulullahýn “aleyhisselam” saçtýðý nur, onunla devam etti.
Dedesi, hazret-i Ebu Bekr-i Sýddîk “radýyallahü anh”dýr ki, marifetlerin hepsi Onda toplanmýþtý.

Yani Resulullahýn “aleyhisselam” mübarek kalblerinden çýkan nurlar, Onun kalbine akmýþtý.

Kalbden kalbe akan nur

Ayrýca;
Resulullah efendimiz “aleyhisselam”, Kur’an-ý kerimdeki manevi ilimleri ve Hak teâlâya ait çok yüksek bilgileri, sahabe-i kiramýn istidatlarýna göre kalblerine akýtýrdý.

Mübarek kalbindeki nurlarýn tamamýný hazret-i Ebu Bekrin “radýyallahü anh” kalbine akýtmýþtý.

O da bu nurlarý Selman-ý Farisinin “radýyallahü anh” kalbine nakletti.
O da Kasým bin Muhammed hazretlerinin “kuddise sirruh” kalbine aktardý.

Bu zat da Cafer-i Sadýk hazretlerinin “kuddise sirruh” kalbine akýttý bu nurlarý.

Bu nurlar, tâ kýyamete kadar, seçilmiþ olanlarýn kalbinden böyle akýp gider.
Kasým bin Muhammed hazretleri “kuddise sirruh”, böyle yüksek bir zat idi.

Ama yine de tevazuyu býrakmazdý elinden.
Dinin her ahkâmýný çok iyi bildiði halde yine de konuþmaya korkardý bir dini meselede.

Ona, bir þey sorduklarýnda;
- Pek iyi bilmiyorum, derdi çoðu defa.