Veysel Karani hazretleri “rahmetullahi aleyh”, geceleri ibadetle geçirirdi devamlý.

Bazý geceler;
- Bu, kýyam gecesidir, der, hiç uyumadan kýyamda dururdu devamlý.

Bazý geceler de,
- Bu, rüku' gecesidir, diyerek bütün geceyi rükuda geçirirdi.

Bazý geceler de;
- Bu, secde gecesidir, diyerek sabaha kadar baþýný kaldýrmazdý secdeden.

Bir gün Ona;
- Namazda huþu nedir efendim? diye sordular.

Cevaben;
- Ýðne batsa, bir þey hissetmemektir, buyurdu.

Bir gün de;
- Nasýlsýn? diye sordular.

Cevabýnda;
- Bir kul ki, sabah kalktýðýnda o gün akþama sað çýkar mý, çýkmaz mý, haberi yoksa, böyle aciz bir kulun hali nasýl olur? buyurdu.

Rabbini bilir misin?

Bir gün de genç birisi nasihat istemiþti.

Cevaben sordu ona:
- Rabbini bilir misin?
- Evet, bilirim.

- Öyleyse, Ondan baþkasýný bilmene lüzum yok, buyurdu.

Bu, çok hoþuna gitti gencin.
Rica etti:
- Bir nasihat daha eder misiniz efendim.

Bu defa sordu gence:
- Rabbin seni biliyor mu evladým?
- Elbette biliyor.

- Öyleyse baþkalarýnýn bilmesine lüzum yok, buyurdu.

Son olarak;
- Yükselmek istiyorsan, tevazu göster, þeref arýyorsan, ibadete sarýl, zengin olmak istiyorsan, kanaat eyle, buyurdu.