Ebu Midyen Maðribi hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” iki talebesi kitap karýþtýrýrken bir hadis-i þerife rastladýlar.

O hadis-i þerifte mealen; “Bir mümin vefat edince, Cennetin yarýsý ona verilir” buyuruluyordu.

Onlar bunu okuyunca, çok þaþýrdýlar.
Kendi kendilerine; Yani iki Müslüman ölse, Cennetin yarýsý birine, öbür yarýsý da diðerine verilir, öbür Müslümanlara yer kalmaz, acaba böyle mi? dediler.

Ve koþtular hocalarýna.

Büyük Veli;
- Bir þey mi soracaksýnýz? buyurdu.
- Evet hocam. Bir hadis-i þerif okuduk da.

- Mânâsýný anlamadýnýz deðil mi?
- Evet efendim.

- Pekâlâ, siz sormadan ben söyleyeyim. Hadis-i þerifteki, Cennetin yarýsýna kavuþurdan maksat, herkes kendi Cennetinin yarýsýna kavuþur demektir.

Ve daha açýkladý:
- Yani mümin ölüp de kabre girince, Cennetten bir pencere açýlýr kabrine. Ama kendi Cennetinden. Kabrinden kendi Cennetini seyreder. Sonra kendi Cennetinden bir sergi serilir ve güzel kokular yayýlýr mezarýna. Cennet hurileri gelir yanýna. Ýþte bütün bunlar, Cennetin yarýsýna kavuþmaktýr.

Ve ekledi:
- Diðer yarýsý da, Sýrat’ý selametle geçip, Cennete girince verilecektir.

Sýkýntýnýn sebebi

Bir gün de bazý sevdikleri gelip;
- Ýnsana sýkýntýlarýn gelmesine sebep nedir efendim? diye sordular.

Cevabýnda;
- Her sýkýntýya sebep, günah iþlemektir, buyurdu.

- Çaresi nedir efendim? dediler.
- Piþman olup istiðfar eylemektir.

- Günah iþlemeye sebep nedir hocam?
- Kibirdir. Her günahýn altýný biraz kazýrsanýz, kibir çýkar altýndan. Kibir de nefsin sýfatýdýr. Öyleyse herþeyden önce nefsimizi kýrmamýz lazým.