Süleyman Hakim Ata hazretlerine, hocasý Ahmed Yesevi hazretleri “rahmetullahi aleyh” icazet verip göndereceði zaman;
- Ey Süleyman! Yarýn, seher vaktinde sana bir deve gelecek. O deveye biner, o nerede durursa orada inersin, buyurdu.

Ve ekledi:
- Senin irþat yerin orasýdýr.

Süleyman Hakim Ata hazretleri, o sabah bindi gelen deveye.
Harezm’e varýnca, deve çöktü birden.

Yeþil ve aðacý bol bir yerdi burasý.
Kimsecikler yoktu ortalýkta.

Burasý, Buðra Hanýn, hayvanlarýnýn otladýðý bir yerdi Türkistan’da.

Uzaklaþ bu yerden!

Az sonra atlarýn sahipleri Onu görüp;
- Ey kiþi, uzaklaþ bu yerden, dediler.

Onlara;
- Ben bir garip derviþim. Buraya vazifeli geldim, buyurdu.

Ancak dinlemediler.
Gitmesi için zor kullanýnca, o yöredeki aðaçlara dönüp;
- Ey aðaçlar, tutun þu insanlarý! diye seslendi.

Aðaçlar, dallarýyla sardýlar onlarý.
Yalnýz ikisi kurtuldu ve koþarak Buðra Hana haber verdiler hadiseyi.

Evliya zatlara saygýsý çoktu Buðra Hanýn.
Bu habere çok sevinip;
- Demek ki, ülkemize bir Evliya zat teþrif etmiþ, dedi.

Derhal bir adamýný gönderip;
- Koþ öðren bu iþin hakikatini, diye emretti.

O kiþi gelip de olanlara þaþkýn þaþkýn bakýnýrken;
- Bir Allah dostuna saldýranlarýn hali iþte böyle olur, diye ses geldi aðaçlardan.

Hakim Ata, dua etti.
Dallar gevþedi ve o halden kurtuldu adamlar.

O vazifeli kimse, Süleyman Hakim Ata hazretleriyle birlikte Buðra Han’a geldiler.

Buðra Han’ýn, Anber adýnda bir kýzý vardý.
Çok güzel ve saliha bir kýzdý.

Onu, bu zata nikâhladý.
Böylece bu Allah dostunu damat yaptý kendine.

Sonra, kendisi ve cümle ahali, talebesi oldular bu zatýn.
Velhasýl bu büyük Veli, burada insanlarýn kalbine nur ve hidayet saçtý yýllarca.

Ýslam’ýn güzel ahlakýný anlattý.
Ve bu yerde vefat etti.

Üzerime türbe yap!

Vefatýndan kýrk yýl sonra Ceyhun nehri taþýp, mübarek kabri sular altýnda kalmýþtý.

Bir gece, oradaki baþka bir Velinin rüyasýna girip, kabrinin halini haber verdi.

Kabir yerini de tarif edip;
- Üzerime güzel bir türbe bina et, diye rica etti.

O Veli zat, o gün gelip buldu kabri.
Ve ayný gün halletti bu iþi.

Herkes yahþi, biz yaman, herkes buðday, biz saman güzel sözünü, Süleyman Hakim Ata hazretleri söylemiþtir.

Ayrýca;
Her gördüðünü Hýzýr, her geceyi kadir bil ata sözü de bu büyük Veli’den hatýradýr bize.

En büyük nimet

Bu zat, bir gün sevdiklerine;
- En büyük nimet, Ehl-i sünnet üzere iman etmektir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Bu doðru iman nimetinin kýymetini bilmez, þükrünü yapmaz, bu nimetin hakkýný veremezsek, Cenâb-ý Hak alýr elimizden.

Sordular:
- Bu nimetin hakký nasýl verilir ki efendim?
- Birbirimizi sevmekle. Din kardeþlerimizi çok seversek, bu nimetin þükrünü eda etmiþ oluruz.