Bir gün hanesine birkaç misafir gelmiþti Abdullah bin Alevi hazretlerinin “rahmetullahi aleyh”.

Onlarý, güler yüzle karþýlayýp içeri aldý.
Sonra hizmetçiyi çaðýrýp;
- Git, kilerden biraz hurma getir de misafirlerimize ikram edelim, buyurdu.

Ancak hizmetçi;
- Hurma kalmadý efendim, dedi. Baþka ne getireyim?
- Hurma getir evladým. Bitmemiþtir henüz.

- Efendim, dün ambarý elimle süpürdüm. Bir tek tane bile yok.

Mübarek zat ýsrar etti.
- Sen yine git bak. Belki kalmýþtýr.

Hizmetçi mecburen;
- Peki efendim, dedi.

Ve koþtu kilere.
Bir de ne görsün. Kiler taze hurmalarla dolu.

Getirip ikram etti misafirlere.
Çok da mahcup olmuþtu.

Cahillerle dinden konuþmayýn!

Bir gün de sevdiklerine;
- Rastgele kimselerden ve rastgele kitaplardan din öðrenilmez, buyurdu.

- Nereden öðrenilir efendim? dediler.
- Ýslamiyet, sadece Ehl-i sünnet âlimlerinden veya o âlimlerin yazdýðý ilmihal kitaplarýndan öðrenilir, buyurdu.

En büyük saadet

Bir gün de cemaatine;
- En büyük saadet nedir, biliyor musunuz? diye sordu.
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- En büyük saadet, Muhammed “aleyhisselam”a tâbi olmak, her iþinde Ona uymaktýr. Çünkü ahirette, Cehennemden kurtulmak ve Cennet nimetlerine kavuþmak, Ona tâbi olmaya baðlýdýr.

Ve ilave etti:
- Ona tâbi olmak da, Onun yolunu bilmekle olur tabii. Onun yoluna Ýslamiyet denir. Yani Ýslamiyet’i öðrenen ve öðrendiklerini yapan kiþi, dünya ve ahirette saadete ermiþ demektir.


Kitaplarýn özeti

Bir gün de;
- Bütün kitaplarýn özeti ve bütün nasihatlarýn hülasasý nedir, biliyor musunuz? diye sordu sevdiklerine.

Cevaben;
- Bilmiyoruz, nedir efendim? dediler.

Buyurdu ki:
- Ehl-i sünnetten hardal tanesi kadar ayrýlan kimselerle arkadaþlýk etmek, onlarla konuþmak, kitaplarýný okumak, öldürücü zehirdir. Ýnsaný sonsuz felakete sürükler.

- Neden efendim? dediler.
- Çünkü ehl-i sünnete uymayan bir söz, bir yazý, insanýn kalbinde fena iz býrakýr. Daha kötüsü, insanýn iman ve itikadýný sarsabilir. Çok dikkatli olmak lazým.