Ýmam-ý Gazali hazretleri “rahmetullahi aleyh” zamanýnda Ebül Hasan adýnda bir imam vardý.

Bir gün Ýhya-yý ulum kitabýndan biraz okumuþ, ancak beðenmemiþti.
Güya yanlýþ vardý içinde.

Bunun için yakmayý düþündü kitabý.
Hatta bütün mahalle halkýna haber gönderdi.
Evlerde ne kadar Ýhya kitabý varsa, köy meydanýna yýðýldý.

Ertesi gün yakacaklardý.
O gece bir rüya gördü bu imam.

Namaz kýldýrdýðý camiye girince, hazret-i Peygamberi “aleyhisselam” gördü birden.

Ýmam-ý Gazali hazretleri de karþýlarýnda, ayakta duruyordu.
Bir ara elindeki Ýhya-yý ulum kitabýný Resulullaha “aleyhisselam” takdim etti.

Þu kimseden dâvâcýyým

Ve eliyle o imamý göstererek;
- Yâ Resulallah, þu kimseden dâvâcýyým, dedi. Zira benim þu kitabýmý yakmak istiyor.

Ve ekledi:
- Lütfen bir tetkik buyurun. Bir hata varsa dâvâmdan vazgeçeceðim. Yoksa, alýn hakkýmý bu adamdan.

Resulullah efendimiz “aleyhisselam”, kitabý baþtan sona mütalaa edip;
- Vallahi bu çok güzel bir kitap, buyurdu. Hepsi doðru, tek bir satýr bile hata yok.

Sonra da;
- Þu kimseyi soy ve iftira edenlere yapýldýðý gibi çýplak vücuduna vur! buyurdu.

Bu emirle Ebül Hasen’i belinden yukarý soyup, vurmaya baþladý.
Biiir, ikiii, üüüç, dööört.

O esnada uyandý Ebül Hasen.
Ter kan içindeydi.

Anlamýþtý hatasýný.
Hemen tövbe edip severek okumaya baþladý Hazret-i Ýmamýn kitaplarýný.
Hatta bütün mahalle halkýna haber gönderip, durumu bildirdi.