Abdullah bin Mübarek, büyük âlim ve veli.
Sohbeti, insanlara olurdu faideli.

Bir gün de sohbetinde buyurdu ki: (Ey insan!
Kul hakký çok çetindir, zor kalkýlýr altýndan.

Mesela gönül yýkmak, haram ve kul hakkýdýr.
Bunu, mahþer gününde ödemek çok aðýrdýr.

Kimlerin üzerinde kul hakký varsa eðer,
Onu ödemedikçe Cennete giremezler.

Ey mümin olan kiþi, öyle kaç ki günahtan,
Görmesin Hak teâlâ günahta seni bir an.

Öyle sýký sarýl ki dine her a’zan ile,
Seni, taat dýþýnda görmesin bir an bile.

Ve öyle hayâ et ki Allahü teâlâdan,
Hiç mahcup olmayasýn Ona vardýðýn zaman.

Günah ve kusurunu çoðaltma ki bu günde,
Korkuya düþmeyesin yarýn mizan önünde.)

Bir gün bazý kimseler, huzuruna geldiler.
(Bizlere Allah için nasihat et) dediler.

Buyurdu: (Kim kaçarsa günah ve haramlardan,
O, her bir arzusuna kavuþur yorulmadan.

Kabirdeki mevtalar, yapar ki þu hesabý,
Ah kýyamet kopsa da, bitse kabir azabý.

Öyle piþmandýrlar ki, kabirdeki her mevta,
Derler ki: (Ah biz þu an bulunsaydýk hayatta.

Baþýmýzý secdeden kaldýrmazdýk vallahi.
Dünyadaki insanlar bilseler bunu bari.)

Ne acý gerçektir ki, onlar dahi ölürler,
Bu feci piþmanlýða onlar da gömülürler.

Eðer düþünselerdi bu hali ihlas ile,
Hiç iþleyemezlerdi bir günah çok az bile.

Lakin evliyaullah, görerek bunu her an,
Þiddetle kaçýnýrlar en ufak bir günahtan.

Haram ateþ gibidir, yapmayýn günah iþi.
Ýnsanlarý bekliyor Cehennemin ateþi.

Aklý olan bir kimse, geçici bir zevk için,
Rabbini gücendirmez, esasý budur iþin.

Sonra haram edilen þeyleri, cenâb-ý Hak,
Zararlý olduðundan, kýldý haram ve yasak.)

Bir gün de buyurdu ki: (Darlýkta edin ikram.
Tenha yerlerde dahi, iþlemeyin hiç haram.

Allah’ýn kudretini düþünse eðer insan,
Korkusundan yapamaz Ona günah ve isyan.

Ey insan, gizliyorsan günahýný sen nasýl,
Ýyiliklerini de gizlemeyi bil asýl.

Bir kimse, günahlardan tamamen kaçmaz ise,
Takva sahibi kiþi denilmez o kimseye.)