Gönül Sultanları.com >  Evliya Nasihatleri > Dünya müminin zindanýdýr > Eþkýyalarýn hidayeti
Eþkýyalarýn hidayeti
Abdülkadir Geylani, küçükken yaþý, bir gün,
Tarlaya, çift sürmeye gitmiþ idi gündüzün.

Öküzün kuyruðundan tutunmuþ gider iken,
Hayvan, dile gelerek, konuþtu ona birden.

Dedi: (Ey Abdülkadir, þunu bil ki þüphesiz,
Seni, bu iþler için yaratmadý Rabbimiz.)

Korktu ve eve geldi, dedi ki: (Anneciðim!
Bana izin verirsen, Baðdat'a gideceðim.

Ýlim tahsil etmektir gitmekte asýl gayem.
Ayrýca, evliyayý ziyaret ederim hem.)

Annesi memnun olup, dedi ki: (Ey evladým!
Ýlim öðrenmen idi benim dahi muradým.)

Koltuðunun altýna, dikerek kýrk altýný,
Dedi ki: (Doðruluktan ayýrma lisanýný.

Git, yolun açýk olsun, emanet ol Allah'a.
Belki de görüþmemiz, nasib olmaz bir daha.)

Abdülkadir, böylece annesinden ayrýlýp,
Baðdat'a yola çýktý, bir kervana katýlýp.

Bir müddet yol gidip de, geçince Hemedan’ý,
Aniden, eþkýyalar bastýlar bu kervaný.

Kervanda, mal ve eþya var ise her ne kadar,
Teker teker sorarak, gasbeyleyip aldýlar.

Abdülkadir'e dahi sordu ki bir eþkýya:
(Ey çocuk, üzerinde neyin var mal ve eþya?)

Dedi: (Benim, sadece, kýrk altýným var ki hem,
Onlarý, koltuðumun altýna dikti annem.)

Reisleri gelerek, sordu ki ona tekrar:
(Ey çocuk, doðru mudur, yanýnda altýn mý var?)

Dedi: (Evet efendim, kýrk altýným var ki hem,
Koltuðumun altýna dikmiþti tek tek annem.)

Söylediði o yeri sökerek eþkýyalar,
Altýnlarý görünce, þaþýp dona kaldýlar.

Reisleri dedi ki: (Pekala ey evladým!
Ne için doðrusunu söyledin, anlamadým.

Eðer söylemeseydin, bulamazdýk biz bunu.
Niçin sen, bile bile söyledin doðrusunu?)

Dedi ki: (Ben anneme söz verdim ki efendim,
Her ne olursa olsun, yalan söylemeyeyim.

Doðrudan sapmamaya, söz vermiþtim anneme.
Deðer mi, altýn için bu ahdimden dönmeme.)

Reis bunu duyunca, baþladý aðlamaya.
Dedi: (Eyvah, benim de ahdim vardý Allah'a.

Lakin bunca senedir, yaparým eþkýyalýk.
Þu andan itibaren, tövbe ettim ben artýk.)

Diðer eþkýyalar da, bakarak bu reise,
Dediler: (Bizler dahi, vazgeçtik öyle ise.)

Halisen tövbe edip, o gün bunca eþkýya,
Aldýklarý ne kadar var ise mal ve eþya,

Tekrar sahiplerine vererek teker teker,
O günden itibaren, o iþi terk ettiler.

www.gonulsultanlari.com