Þerbetçi Baba "rahmetullahi aleyh", Gelibolu’yu nurlandýran bir Allah dostu.

O devirde genç bir aþýk, bu zatýn büyüklüðünü iþitip Gelibolu’ya geldi.
Maksadý, ziyaret etmekti bu zatýn kabrini.

Ancak çok aradýysa da, bulamadý kabrini.
Akþam olunca, bir eve misafir oldu.
O gece, sevdiklerinden birine göründü mübarek.

Ve rica etti:
- Filan evde misafir olan genci al, bana getir!

Sabah olunca, gidip buldu o genci.

Ve sordu:
- Siz Þerbetçi Babayý mý ziyaret edecektiniz?
- Evet.

Aldý genci, götürdü mübareðin kabrine.
Genç aþýk, kabir baþýnda bir müddet sessiz oturduktan sonra konuþmaya baþladý kabirdekiyle.

Mübarek zat nasihat etti gence:
- Evladým, en mühim þey, Ýslamiyet’i öðrenmek ve ona göre yaþamaktýr. Allahü teâlânýn emir ve yasaklarýna ehemmiyet vermeyenler, burada çok piþmanlýk çekiyorlar.

Ve ilave etti:
- Ýman ve itikat doðru deðilse, azaptan kurtuluþ imkansýz burada.

Delikanlý sordu:
- Bana tavsiyeniz nedir efendim?

- “Ehl-i sünnet alimleri”nin kitaplarýný okuyup, bir an önce imanýný düzeltmeye bak evladým. Ama acele et. Zira ecelin ne zaman geleceði belli olmaz.


Sana yardýma geldim

O devirde yalnýz yaþayan bir kiþi vardý.
Evinde ibadetle meþguldü hep.

Ancak bir ara hastalandý ve gitgide þiddetlendi hastalýðý.
Bakacak kimsesi de yoktu garibin.

Çaresizlikle açtý ellerini, yalvardý:
- Ya Rabbi! Bana bir yardýmcý gönder!

O anda aralandý kapýsý.
Ýçeri nurani bir zat girip gülümsedi kendisine:

- Yalnýzsýn galiba.
- Evet efendim.

- Yardýmcýya mý ihtiyacýn var?
- Evet.

- Ben sana yardýma geldim.

Adamcaðýz hem sevinçli, hem de þaþkýndý.
Zira tanýmýyordu bu gelen kiþiyi.

Sordu hemen:
- Ýyi ama siz kimsiniz? Hem kapý kapalýydý, nasýl girebildiniz içeri?
- Mühim deðil. Þimdi mühim olan, senin hastalýðýn.

Hemen bir ev ilacý yapýp yedirdi ona.
Allah’ýn izniyle adam bir anda þifa bulup kalktý ayaða.

Mübarek zat çýkýp giderken fýsýldadý:
- Bana Þerbetçi Baba derler, Gelibolu’da bulunurum.

Adam merak etti bu Allah dostunu.
Koþtu Gelibolu’ya, rica etti ilk rastladýðý adama:
- Beni Þerbetçi Babaya götürür müsün?

Adam;
- Hayhay, dedi.

Ve alýp götürdü onu bir türbeye:
- Ýþte, Þerbetçi Baba burada yatýyor.

Adam tutamadý gözyaþlarýný.
Okudu fatihalarý, gönderdi ruhuna.

Zor ayrýldý türbesinden.