Hacý Keçeci Efendi “rahmetullahi aleyh”, kalb gözü açýk bir Veliydi.
Kerametleri anlatýlýyor hâlâ.

Biri þöyle:

Bu Veliyi seven bir delikanlý, gemiye binip yolculuða çýktý bir gün.
Hava sakindi.

Ama bir müddet sonra deðiþti hava.
Fýrtýnadan deniz kabardý.

Parçalandý geminin yelken ve direkleri.
Yolcular, feryat figan “kelime-i þehadet” getirmeye baþladýlar.

Delikanlý açtý ellerini, yalvardý:
- Ya Rabbi! Sevdiðin bir kulunu bize imdada gönder!

Duasý bitmeden, nurlu bir zat belirdi önünde.
Baktý, bu mübarek zattý.

Kulaðýna eðilip fýsýldadý:
- Korkma evladým! Deniz de Allah’ýn mahlukudur. Cenâb-ý Hak dilerse sakinleþir.

O böyle der demez, sakinleþti deniz.
Gemi düzeldi.

Selamete çýktý gemidekiler.
Ancak kimse bilmiyordu bu imdadýn nereden geldiðini.

Genç baktý, göremedi onu bir daha.
Kaybolmuþtu gözden.


Ýslam ahlaký

Bir gün de “Ýslam ahlaký”ndan bahsediyordu ki, cemaatten bir genç;
- Efendim, Ýslam ahlaký kýsaca nedir? diye sordu bu büyük zata.

Büyük Veli cevaben;
- “Ýslam ahlaký”, kimseye yük olmamak ve herkesin yükünü çekmektir, buyurdu.

Genç sordu yine:
- Muvaffak olmanýn sýrrý nedir efendim?

Buyurdu ki:
- “Sabýr” ve “Güler yüz”dür.


Hayat, hayaldir

Bir gün de bir gence;
- Evladým, bu hayat hayaldir, buyurdu. Dün öldü. Yarýn belli deðil. Öyleyse bugünü deðerlendir.

Delikanlý sordu:
- Nasýl deðerlendireyim efendim?
- Dinini öðren ve öðrendiðinle amel et.

Sordu yine:
- Ýman ne ile kuvvetlenir efendim?
- “Allah adamlarý”nýn sohbetiyle.

- Böyle zatlar yoksa hocam?
- Onlar yoksa, kitaplarýný okumakla. Kitap okumak, sohbetin yarýsýdýr, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Bir Ýslam aliminin kitabýný okuyan, onunla sohbet etmiþ gibi feyz alýr. Yani kalbi temizlenir.