Fikirli Sinan Efendi "rahmetullahi aleyh", halis Allah dostuydu.
Kendi fakir ise de zengindi gönlü.

Rabbinden isterdi her ihtiyacýný.
Kullardan bir þey istemezdi.

Bir gün, bazý sevdiklerine;
- Bazý insanlar ne ahmaktýr, buyurdu.

Sordular:
- Neden böyle dersiniz efendim?

Buyurdu ki:
- Allah varken kuldan isteyen, ahmak deðil de nedir?

Elini sürmedi keseye

Bir gün de sevdikleriyle sohbet ediyordu ki, maðrur bir zengin girdi içeri.
Bilmiyordu bu zatýn büyüklüðünü.

Alelade bir derviþ gözüyle bakýyordu ona.
Altýn dolu bir keseyi uzattý kibirle:
- Al þunu!

Mübarek zat tuhaf tuhaf baktý bu kendini bilmeze:
- Nedir bu?
- Altýn. Bir ihtiyacýna kullanýrsýn.

Ama tavrý küstahcaydý.
Büyük zat, elini sürmedi keseye.

Ve sert olarak;
- Kaldýr þu çakýl taþlarýný önümden! buyurdu.

Maðrur zengin diklendi:
- Ne taþý, altýn bunlar, altýn!

Cevap vermeyip, sohbetine devam etti mübarek zat.
Adam uzanýp aldý keseyi.

Ýçine bakýnca dona kaldý.
Zira kese, “Çakýl taþlarý”yla doluydu gerçekten.

Gözlerine inanamadý.
Tekrar baktý.

Evet, “Çakýl taþý” vardý kesede.
Zenginde kibir falan kalmamýþtý.

Eðilip sarýldý ellerine.
- Hata ettim, affedin, dedi.

Ve bir daha ayrýlmadý yanýndan.


En zor iþ nedir?

Bir genç de bu büyük zata gelip;
- Efendim, en zor iþ nedir? diye sordu bir gün.

Büyük zat cevaben;
- Ýnsanlara din öðretmek, buyurdu. Çünkü niyetinde az bir dünyalýk olsa, sözleri zehir olur.

Delikanlý sordu yine:
- Peki en hayýrlý iþ nedir efendim?

Cevap aynýydý:
- Ýnsanlara din öðretmektir. Çünkü bu iþ, Peygamberlerin vazifesidir.

Sordu yine:
- Peki efendim, insanlara gelen sýkýntýlarýn asýl sebebi nedir?
- Günah iþlemektir.

- Ýyi Müslüman nasýl olur hocam?
- Ýyi Müslüman, kimseye yük olmaz. Bilakis herkesin yükünü çeker.