Þeyh Lütfullah Efendi "rahmetullahi aleyh", Balýkesir erenlerindendir.

Bir gün, dergahýna zenginlerden biri gelerek;
- Efendim, müsaitseniz sizi bütün talebelerinizle birlikte bu akþam yemeðine fakirhaneye bekliyorum, dedi.

Mübarek zat memnun oldu:
- Olur geliriz. Hem sohbet ederiz biraz.

Adam sevindi.
Talebeler daha çok sevindiler.

Zira böyle davetlerden sonra hocalarýnýn sohbetine doyum olmazdý. Yemekten ziyade sohbet için sevinmiþlerdi onlar.

Ancak henüz yenice gelen Mustafa adýnda bir talebe vardý ki, baþka türlü sevinmiþti bu garip.

“Hele þükür” dedi içinden, “Her gün darý ekmeði yiyip, darý çorbasý içiyoruz. Bu akþam, þöyle çeþitli nefis yemekler yeriz davette”.

Çarýklarýný hazýrlayýp, sabýrsýzlýkla akþamý bekliyordu ki, Lütfullah Efendi çaðýrdý kendisini:
- Mustafaa!

Koþtu hemen huzuruna:
- Buyurun hocam.

- Evladým, biz bu akþam davete gidiyoruz. Sen dergahta kal. Mutfakta darý ekmeðiyle darý çorbasý var. Onlarla karnýný doyurursun!

Genç anlamýþtý hatasýný.

Köþesine çekilip azarladý kendini:
- Ey alçak nefsim! Sen yalnýz mideni düþünürsen, böyle mahrum kalýrsýn iþte. Çek þimdi cezaný. Sen müstehaksýn buna.

Hastanýn duasý

Lütfullah Efendi bir sohbetinde;
- Çocuklar, Allahü teâlâ, sýkýntýlý halde yapýlan duayý kabul eder, buyurdu.

Ve ekledi:
- Mesela hastanýn duasý makbuldür. Onun için hastalýk nimettir bir bakýma.

Talebenin biri kalktý.
- Efendim, “Hastalýk nimettir” dediniz. Yanlýþ duymadýk deðil mi?

Mübarek zat gülümsedi:
- Evet evladým. Hastalýk nimettir, ama sabretmek þartýyle. Hastalýk istenmez. Bilakis hasta olmamak için tedbir alýnýr. Ama buna raðmen gelirse, sabredilir. Büyükler, “Hastalýkta þifa vardýr” buyurmuþlardýr.

Genç talebe bir daha þaþýrdý:
- Hastalýkta þifa mý vardýr hocam?

- Evet yavrum. Hasta, hastalýðýndan dolayý þikayet etmez ve sabrederse, günahlarý affolur. Ayrýca çok da sevap kazanýr. Sonra hastanýn kalbi kýrýk olur, dualarý makbuldür. Hasta, günah iþlemeyi düþünemez. Þifa vermesi için Allah’a yalvarýr daima.

Ve ekledi:
- Hem sonra hasta, ölümü daha çok hatýrlar. Ahireti düþünür, günahlarýna tövbe eder. Bu yüzden Allah’a daha yakýn hisseder kendini
.
Þöyle bitirdi:
- Bütün bunlar þifadýr iþte. Manevi þifa, kalb için þifa...