Salih Dede "rahmetullahi aleyh", Balýkesir’de yaþamýþ Hak dostlarýndan.

Balýkesir merkezde, Atalar caddesi üzerinde bir apartmanýn dibinde bulunuyor nurlu kabri.

Bir gün, günahlar içinde olan bir genç gelip, dert yandý bu zata:
- Efendim, hiç huzurum yok. Ýçim sýkýlýyor.

Mübarek zat sordu:
- Neden sýkýlýyorsun oðlum?
- Bilmiyorum. Devamlý bir huzursuzluk var içimde.

- Evladým, Allahü teâlânýn emir ve yasaklarýna göre yaþarsan huzurlu olursun. Huzursuzluk, “günah iþlemek”ten ileri gelir ekseri.

Ve sordu:
- Evinizde Ehl-i sünnet alimlerinin yazdýðý “Ýlmihal kitaplarý”ndan yok mu evladým?
- Var hocam, olmaz mý.

- Peki okumuyor musun o kitaplarý?
- Maalesef efendim, okumuyorum.

- Vah vah. Güzelim kitaplarý raflarda hapsettin öyle mi? Çok yazýk. Senin ilacýn o kitaplardýr iþte. Bir hasta, ilacýný bilse ama kullanmasa, iyi olabilir mi evladým?
- Olmaz tabii hocam.

- Ýþte senin halin de buna benziyor. Ýlacýn var, kullanmýyorsun. Bir ilaç kullanýlmýyorsa, evde bulunmasýnýn ne faydasý olur?

Ve özetledi:
- O kitaplarý okuyup tatbik edersen, sýkýntýdan kurtulur, huzura kavuþursun.

Çok yaþamak için

Bir gün de, nasihat isteyen bir gence;
- Evladým, Allahü teâlânýn sana nasýl davranmasýný istiyorsan, sen de Allah’ýn kullarýna öylece davran, buyurdu.

Ve ekledi:
- Muvaffak olmanýn sýrrý ikidir. Biri, günah iþlememek, öbürü, Allah’ýn kullarýna iyilik etmektir.

Ve þöyle bitirdi sözünü:
- Unutma, sabreden ve güler yüzlü olan, daima muvaffak olur.

Delikanlýnýn hoþuna gitmiþti bu sözler.

Sordu yine:
- Efendim, çok yaþamak istiyorum, ne yapayým?
- “Ölüm”ü çok düþün. Ölümü düþünmek ömrü uzatýr.

- Peki hocam, huzurlu olmak için ne yapayým?
- Ölüme hazýrlan.

Genç adam anlýyamadý:
- Özür dilerim efendim, ben huzurlu olmanýn yolunu sormuþtum.
- Anladým evladým. Müslüman, ölümü düþündükçe rahatlar. Hele ölüme hazýrsa, huzur dolar içine. Onun mutluluðu yüzünden okunur.

- Peki efendim, bana son bir nasihat edin de, onu küpe yapayým kulaðýma.

Buyurdu ki:
- Pekala, her iþi yaparken “Rabbim bundan razý mý?” diye düþün. Razýysa yap, yoksa yapma!