Bahþi Halife "rahmetullahi aleyh", Anadoluda yetiþen Velilerdendir.
Amasya’ya baðlý Taþova’nýn Uluköy kasabasýnda doðdu.
1520 de Amasya’da vefat etti.

Bu zatý çok seven biri vardý o devirde.
Ancak seneler sonra muhtaç hale düþtü.

Yaþlý olduðu için çalýþacak halde deðildi.
Bahþi Halife de göçmüþtü dünyadan.
Kimsesi yoktu yardým isteyecek.

Daralmýþtý, bunalmýþtý.
Bir gece bu üzüntüyle yatýp, bu büyük Veliyi gördü rüyasýnda.

Bahþi Halife;
- Üzülme, buyurdu kendisine. Allahü teâlâ rýzýklara kefildir. Yarýn iþin halledilecek, sevineceksin.

Uyandý uykudan.
O büyük zatý görmenin zevkiyle unutmuþtu her derdini.

Az sonra kapý çalýndý.
Açtýðýnda hiç tanýmadýðý bir kiþiyi gördü eþikte.

Adam, elinde tuttuðu altýn dolu keseyi uzatýp;
- Bunu alýn, dedi. Bitmeden yine gelirim.

Ve dönüp gitti.
“Kimsin, nesin?” demeye vakit bulamadý.
Ancak rüyasýný gördüðü için anlamýþtý onu kimin gönderdiðini.

Selamün aleyküm

Bir gün de yeni evli bir komþusu geldi bu zatýn yanýna.
Ancak Onu üzüntülü görünce sordu:
- Hayýrdýr efendim, üzgün gibisiniz, neyiniz var?

Büyük Velî;
- Ben iyiyim evlat, buyurdu. Ama senden þikayet var.

Adam meraklandý:
- Þikayet mi? Benden mi? Kim?

- Hanýmýn þikayetçi. Onu üzüyormuþsun.
- Bazen oluyor hocam. Ne yapayým, baðýrýp çaðýrýyorum iþte. O da oturup aðlýyor.

Sordu ona:
- Sen kul hakkýný bilmez misin evladým?
- Bilmez miyim efendim. Daha geçen gün; “Ahirette en çetin þey kul hakkýdýr. Allahü teâlâ kul hakkýný affetmez” buyurmuþtunuz.

- Peki en fazla kul hakký, karý-koca arasýnda olduðunu da biliyor musun?
- Evet hocam, onu da sizden öðrenmiþtim.

- Öyleyse niçin üzüyorsun o zavallýyý? Peygamber efendimiz aleyhisselam; “Hanýmýný üzenden kýyamet günü bizzat ben davacý olacaðým” buyuruyor. Hiç korkmuyor musun?

Genç adam çok mahcup olmuþtu.
Baþýný önüne eðip düþünceye daldý.

Bahþi Halife son nasihatýný yaptý ona:
- Oðlum, git özür dile hemen. Helallýk al. Bir daha da kýrma kalbini.

Ve ekledi:
- Unutma, namazýný kýlan ve tesettüre dikkat eden bir haným, “Cennet nimeti”dir. Haydi hemen git.

Adam;
Baþ üstüne efendim, dedi.

Ve gidip özür diledi hanýmýndan.
Bir daha da üzmedi onu.