Þeyh Ýbrahim Efendi "rahmetullahi aleyh", Balýkesir Velilerindendir.

Bir gün, seyyidler hakkýnda bilgi istedi gencin biri.
- Pekala deyip, þu hadiseyi anlattý ona:

Vaktiyle Belh padiþahýna bir haným gelmiþ ve;
- Efendim ben seyyideyim. Fakir ve muhtacým. Yardým isteyecektim sizden, demiþ.

Padiþah sormuþ hanýma:
- Seyyide olduðuna dair vesikan var mý?

- Yok efendim.
- Öyleyse yardým da yok!

Kadýncaðýz mahzun halde geri dönmüþ.
Sonra zengin bir mecusiye gidip açmýþ derdini.

Mecusi, acýmýþ kadýna.
- Hay hay. Madem ki Peygamber evladýsýn, feda olsun, demiþ.

Bir ev ve hizmetçi vermiþ.
Ayrýca bol yiyecekler ihsan etmiþ.
Kazanmýþ tabii.

O gece Belh padiþahý Peygamber efendimiz aleyhisselamý görmüþ rüyasýnda.
Bakmýþ ki, Cennet gibi bir yer, yeþillikler içinde çok güzel köþkler var.

Merak edip sormuþ:
- Bu köþkler kimin ya Resulallah?
- Müslümanlarýn.

- Ben de Müslümaným ya Resulallah.

Efendimiz aleyhisselam sormuþlar:
- Vesikan nerede?

Cevap veremeden uyanmýþ.
Kan ter içindeymiþ uyandýðýnda.

Derhal adamlarýný çaðýrýp emir vermiþ:
- Dün gelen o hanýmý çabuk bulun!

Adamlar her yeri arayýp, sonunda o mecusinin evinde bulmuþlar o hanýmý.
Padiþah bizzat gidip yalvarmýþ mecusiye:

- O hanýmý bana ver, sarayýma götüreyim.
- Asla vermem.

- Bin altýn vereyim sana.
- Yüzbin altýn versen de vermem.

- Nedenmiþ o?
- Çünkü bu haným, sonsuz saadetime sebep oldu benim.

- Nasýl?
- Þöyle ki, dün bana gelip yardým istedi. Bütün ihtiyacýný temin ettim. O anda kalbim deðiþti ve Müslüman oldum. Hanýmým ve çocuklarým da Müslüman oldu. Bu gece de Peygamber efendimiz aleyhisselamý gördüm rüyada. Cennet gibi bir yer, yeþillikler içinde köþkler, kalabalýk insanlar. Merak edip;

- Bunlar nedir ya Resulallah? diye sordum.
- Þu gördüklerin, Müslümanlar. O köþkler de onlara ait, buyurdu.

Arzettim ki:
- Ben de Müslüman oldum ya Resulallah. Benim köþküm hangisi?

Padiþah atýldý hemen:
- Vesika sordular mý?
- Hayýr, “Sana vesikaya gerek yok. Þu yeþil köþk de senin” buyurdular.

Belh padiþahý hatasýný anladýysa da iþ iþten geçmiþti.