Ebu Bekir Ensari "rahmetullahi aleyh" hazretlerine bir grup genç geldi bir gün.

Selam verip;
- Bize Peygamber efendimiz aleyhisselamdan bahseder misiniz, dediler.

Büyük Velî;
- Peki gençler, dedi.

Ve baþladý anlatmaya:
- Efendimiz aleyhisselamýn mübarek vücudu, çiçekten daha güzel kokardý. Mesela birinin elini tutsa, o el günlerce güzel kokar, bir yerden geçse, güzel kokusu mahalleyi sarardý.

Ve þunu anlattý onlara:
Bir gün, Enes bin Malik’in “radýyallahü teâlâ anh” hanesinde uyuyup terlemiþlerdi.

Enes hazretlerinin annesi, o terleri, bir çöp ile alýp küçük bir þiþeye koyuyordu ki uyanýp sordular:
- Ne yapýyorsun ya Rümeysa?
- Mübarek terinizden alýyordum ya Resulallah.

- Ne yapacaksýn onlarý?
- Esans olarak kullanacaðýz.

Efendimiz aleyhisselam tebessüm buyurdular.

Çok da cömertti

Ayný gençlere;
- Peygamber efendimiz aleyhisselam çok da cömertti, buyurdu.

Ve þunu anlattý onlara:
Medine’ye bir gayri müslim gelip, Efendimiz aleyhisselamdan dünyalýk bir þeyler istemiþti.

Ona, bir koyun sürüsü verdiler.
Bu cömertliði görünce iman edip, koþtu kabilesine ve seslendi:
- Ey insanlaar!

Kabilesi bir anda etrafýný sardý.
- Hayýrdýr, ne var?

Adam, Efendimiz aleyhisselamýn bu cömertliðini anlattýktan sonra dedi ki:
- Koþun! Koþun! O zata siz de iman edin.

Bütün kabile gittiler.
Ve hepsi imanla þereflendiler.

Bir torba altýn

Bir gün de “Doksanbin dirhem” kýymetinde, bir torba dolusu altýn getirdiler Peygamber efendimiz aleyhisselama.

Þaþýrdýlar:
- Bir torba altýn mý efendim?

- Evet. Tamamýný eshabýna daðýttý onlarýn. Tam altýnlar bitmiþti ki, biri daha gelip altýn istedi.

Buyurdular ki:
- Her neye ihtiyacýn varsa, çarþýdan satýn al. Ben sonra öderim.

Gençler çok duygulanmýþtý:
- Ne büyüklük hocam!

- Evet. Cenâb-ý Hak þefaatine kavuþtursun.
- Amin!