Balýkesir’in Bigadiç kazasýna baðlý Ýðciler köyünde bir Allah dostu yatýyor.
Barak Baba "rahmetullahi aleyh".

Bir gün cemaatine;
- Kardeþlerim! Ne olur, benim bir hatamý görürseniz açýkça söyleyin bana, çekinmeyin, buyurdu.

Önce bir sükut oldu.
Sonra biri arzetti:
- Efendim, sizin mühim bir kusurunuz var.

Sevindi mübarek:
- Söyle kardeþim, hemen düzelteyim.

Dedi ki:
- Efendim, bizim gibi günahkâr ve size layýk olmayan kimseleri huzurunuza kabul ediyor, kýymetli vakitlerinizi bize ayýrýyorsunuz.

Bunu duyunca aðladý.

Ve buyurdu ki:
- Estaðfirullah. Ben kendimi, hepinizden daha günahkâr ve aþaðý biliyorum. Size hizmette bulunmak, benim için büyük nimet ve þereftir.

Cennete ne ile girilir?

Bir gün de sordular bu zata:
- Efendim, Cennete ne ile girilir?
- Allah’ýn rahmetiyle.

- Sevaplarýmýzla deðil mi?
- Hayýr. Cennete girmek, ancak Allahü teâlânýn rahmetiyle olur.

- Herkes için de böyle midir efendim?
- Evet. Peygamber efendimiz aleyhisselam bir gün; “Hiç bir kul, kendi ameliyle Cennete girmez. Ancak Allahü teâlânýn rahmetiyle girebilir” buyurmuþlardý.

Eshabý sordu:
- Sen de mi ya Resulallah?

Efendimiz aleyhisselam;
- “Evet ben de” buyurdular.


O nasýl olur?

Bir gün de sohbetinde;
- Mümin, Allahü teâlânýn sýfatlarýyla sýfatlanmalýdýr, buyurdu.

Sordular:
- O nasýl olur hocam?

Þöyle izah etti:
- Mesela Allahü teâlâ affedicidir. Biz de Onun kullarýný af edip, kin tutmayacaðýz.

Ve ekledi:
- Allahü teâlâ, kullarýnýn günahlarýný örtücüdür. Biz de, din kardeþlerimizin ayýp ve kusurlarýný örtüp, kimseye anlatmayacaðýz.