Cebbar Dede "rahmetullahi aleyh",
Çukurova bölgesinde yetiþen Velilerdendir.

Bir gün sohbetinde;
- Ýþlerinizi yalnýz “Allah için” yapýn. Yoksa mahþerde faydasýný göremezsiniz, buyurdu.

Sonra þunu anlattý:

Mahþerde bir “Alim” getirilir ki, çok kitap yazmýþtýr.
Melekler onu Cennete götürürken Hak teâlâ sorar:
- Onu nereye götürüyorsunuz?
- Cennete ya Rabbi.

- Neden?
- Ya Rabbi, bu kul çok dini kitaplar yazdý. Ýnsanlara Ýslamiyet’i anlattý.

Cenâb-ý Hak buyurur ki:
- Hayýr, o kitaplarý, “Ne çok ilmi var” desinler diye yazdý. Öyle de dediler. Benden ne istiyor? Onu Cehenneme götürün!

Ve Cehenneme götürürler.

Sonra bir “Þehit” getirilir ki, kan revan içindedir.

Melekler onu da Cennete götürürken Hak teâlâ yine bildiði halde sorar:
- Onu nereye götürüyorsunuz?
- Cennete ya Rabbi.

- Neden?
- Ya Rabbi, bu kulun kâfirlerle yapýlan bir harpte þehit oldu.

Hak teâlâ buyurur ki:
- Hayýr, o, “Ne kahraman kiþi” desinler diye harbetti. Öyle de dediler. Onu Cehenneme götürün!

Ve Cehenneme götürürler.

Niyet altýn gibidir

Bir gün de cemaatine;
- Niyetlerinizi ýslah edin. Allah için yapýn. Zira, buna göre karþýlýk bulacaksýnýz, buyurdu.

Ve ekledi:
- Dünyada iki gram altýn için iki ton toprak elenir. Ahirette de böyledir. Niyet altýn gibidir. Çok amel deðil, ihlaslý amel lazýmdýr. O kadar amelde hep niyet aranýr, niyete bakýlýr.

Ve özetledi:
- Allah için olanlar seçilir diðerleri atýlýr. Kimin için yaptýnsa, git ondan al, denir.