Dede Ömer Ruþeni "rahmetullahi aleyh", Evliyanýn büyüklerindendir.
Aydýn’da doðdu.
Tebriz’de vefat etti.

Bir gün þunu anlattý sevdiklerine:

Ahirette bir kimsenin hesabý görülür.
Günahýyla sevabý eþit gelince, melekler sorarlar:
- Ya Rabbi bu kulu ne yapalým?

Hak teâlâ;
- “Mahþere geri gönderin. Eþinden dostundan, akrabasýndan bir miktar sevap bulsun!” buyurur.

Adam mahþere geri döner.

Yakýn akrabalarýný arar, bulur ve yalvarýr onlara:
- Ne olur, bana biraz sevap verin!

Akrabalarý ondan uzaklaþýrlar ve;
- Biz o sevaba senden daha çok muhtacýz! derler.

Eli boþ geri döner.

Mahcup ve periþan bir halde durumu meleklere arzedince, melekler;
- Ya Rabbi, bu kulun eli boþ döndü! diye arzederler.

Hak teâlâ;
- “Dünyada Allah için sevdiði kimseler yok muydu? Onlara gitsin!” buyurur.
Adam tekrar mahþere döner.

Allah için sevdiði bir arkadaþýný bulur ve;
- Ne olur, bana biraz sevap verir misin? diye yalvarýr.

O arkadaþý;
- Hayhay! der. Sevaplarýmýn hepsi senin olsun!

Adam sevinçle geri döner.
Mizanda amelleri tekrar tartýlýr.
Ve sevaplarý aðýr gelince Cennete sevk edilir.

Melekler tekrar sorarlar:
- Ya Rabbi, bütün sevaplarýný veren o kulun ne olacak, kendine bir þey kalmadý?

Hak teâlâ meleklere;
- “O kulum benden daha mý cömerttir? Ýkisini birlikte Cennete koyun!” buyurur.

Ýki arkadaþ kol kola Cennete girerler.