Ýbrahim bin Musa "rahmetullahi aleyh", Mýsýr’da yetiþen Velilerdendir.

Bu zat, bazen atýna atlayýp süratle bir yerlere gider, saatler sonra tozlara ve kana bulanmýþ olarak geri dönerdi.

Bir defasýnda yine kanlý elbiselerle geri dönmüþtü ki, yakýnlarý çok merak ettiler.
Ancak çekindiler sormaya.
Kendi de bir açýklama yapmýyordu.

Bir kaç gün geçti.
Þam tarafýndan bir kafile geldi oraya.

O civarda kâfirlerle Müslümanlarýn yaptýðý savaþý þöyle anlattýlar:

Düþman ordusu çok kuvvetliydi.
Müslümanlar tam maðlub olmak üzere idi ki, son üç günde durum deðiþti birden.

Sordular:
- Nasýl deðiþti birden?
- Ýbrahim bin Musa hazretlerinin gelmesiyle, dediler.

Ve þöyle anlattýlar:
- Onu, atýnýn üzerinde harp meydanýnda gördük birden. En ön safta “Allah Allah!” diyerek düþmana saldýrýyor, önüne geleni yere seriyordu.

Þöyle devam ettiler:
- Biz de kendimize geldik ve ard arda yaptýðýmýz hücumlarla düþmaný püskürttük geriye. Mübarek zat düþman komutanýný da öldürünce kâfirler periþan olup kaçmaya baþladýlar. Biz de arkalarýndan kovaladýk. Zafer bizim oldu elhamdülillah.

Nasýl baþardýnýz?

Bir gün de;
- Nasýl muvaffak oldunuz? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Bir hadis-i þerife yapýþmak suretiyle, buyurdu.

- O hangi hadis-i þerif efendim?
- “Helekel müsevvifun” buyurdu.

Ve ekledi:
- Yani Peygamberimiz; “Ýyi iþleri sonraya býrakanlar ziyan etti” buyuruyor. Ben bu hadis-i þerife uyarak bugünün iþini yarýna býrakmadým.