Ahmet Derdiri hazretleri "rahmetullahi aleyh", Evliyanýn büyüklerindendir.
1786 da Kahire’de vefat etti.

Bir gün sohbetinde;
- Ýnsanýn en büyük düþmaný, kendisidir, buyurdu.

Dinleyenler þaþýrdýlar:
- Ýnsanýn düþmaný kendisi midir efendim?
- Evet. Herkes düþmaný dýþarýda arar. Halbuki insanýn içinde öyle bir düþman var ki, bütün düþmanlar, onun yanýnda hiç kalýr. O da kendi nefsidir.

Sordular:
- Nefs neden büyük düþmandýr efendim?

- Allahü teâlâ öyle yarattý onu. Ama ondan korunmak için kullarýna “Akýl nimeti”ni verdi ki, insan, aklýný kullanarak nefsinin þerrinden kurtulabilir.

Ve ekledi:
- Ama aklýný kullanamazsa, nefs ona merkep gibi biner ve istediðini yaptýrýr. Onun için Allahü teâlâ Kur’an-ý kerimde; “Ey akýl sahipleri!...” diye hitab ediyor müminlere.

En akýllý insan

Bir gün de gencin biri;
- Ýnsanlarýn en akýllýsý kimdir efendim? diye sordu.

Cevabýnda;
- Dinimizin emir ve yasaklarýna uyup, ölüme hazýrlanandýr, buyurdu.

- En ahmak olaný kimdir efendim?
- Dünyaya tapandýr.

- Peki, en zengini hocam?

Buyurdu ki:
- Kanaat edendir.


Örnek Müslüman nasýl olur?

Bir gün de;
- Örnek Müslüman nasýl olur? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Örnek Müslüman odur ki, dinimiz için, insanlara hizmet için kendini feda etmiþtir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Yani insanlara faydalý olmak için kendi zararýný düþünemez. Nitekim hadis-i þerifte; “Bir kimseye deli denilmedikçe imaný kâmil olmaz” buyuruldu.

Ve þöyle devam etti:
- Ýslamiyet fedakârlýk ister, çile ister. Ancak böyle olgunlaþýr insan.

Arzettiler:
- Ama hocam, kimse çile çekmek istemez ki.
- Doðru, çile çekmeyi kimse istemiyor. Zor geliyor, acý geliyor. Halbuki ilaçtýr o. Ýlaçlar elbette acý olur.

Ve þöyle bitirdi:
- Biz de çocuklarýmýza Ýslamiyet’i, ehl-i sünneti anlatalým, öðretelim. Yoksa Rabbimize cevap veremeyiz ahirette.