Tus, yani Meþhed þehrinde medfun bir büyük Velî var.
Ebu Ali Farmedi hazretleri “kuddise sirruh”.

Rüyalara, kerametlere ehemmiyet vermez;
“En büyük keramet, Ýslamiyet’e uymaktýr” derdi.

Talebesinden biri, dergahta ibadet ederken evini düþündü bir ara.
Yeni evliydi.
Mevsim de kýþ olup, yakacak odun alamamýþtý henüz.

Böyle düþünürken, evinin önüne “bir yük odun”un yýkýlmýþ olduðunu hayal etti.
Sonra kalkýp baktý pencereden.

Aaa, o da ne?
Gözlerine inanamýyordu.

Gerçekten de “bir yük odun” vardý evinin önünde.
Ona, bu iyiliði hocasý yapmýþtý.

Buna çok sevinen genç talebe;
“Tamam!” dedi kendi kendine. “Ben artýk kemale geldim. Baksana olacak hadiseler aynen kalbime geliyor. Keramet dedikleri þey de bu olsa gerek”.

Bu düþünce içinde koþtu hocasýna.
Ona bu halini anlatacaktý ki, büyük Veli;
- Git, vazifene devam et! buyurdu.

Delikanlý þaþkýnlýk içindeyken devam etti mübarek zat:
- Evladým, o hâl þeytanidir. Maksat böyle þeyler deðildir. “Tasavvuf”tan maksat, emir ve yasaklara uymakta titizlik göstermektir.

Ve sordu ona:
- Sen ibadetten zevk alabiliyor musun?
- Pek deðil efendim.

- Günahlar çirkin geliyor mu?
- Hayýr.

- Bak evladým, eðer bu iki suale olumlu cevap verseydin, kerametten söz edebilirdik. Yoksa insanlarýn bilmediði þeyleri bilmek, görmediði þeyleri görmek hüner deðildir.

Gencin kafasý allak bullak olmuþtu.

Sordu hemen:
- Keramet nedir öyleyse efendim?

- Asýl keramet Ýslamiyet’e uymakta kolaylýk duymaktýr. Bunun için de helal lokma yemeliyiz. Helal yiyenin ibadet yapmasý kolaylaþýr. Haramla beslenen vücut ise, harama meyleder.