Alaeddin Halveti hazretleri "rahmetullahi aleyh", Fatih Sultan Mehmet Han devrinde yaþadý.
Karaman-Larende’de vefat etti.

Gencin biri, bu zatýn Evliyadan olduðunu iþitip, kendisini görmek için düþtü yollara.

Giderken de;
“Eðer hakikaten evliya ise bir kerametini göreyim. Mesela tatlý ikram etsin bana” diyordu kendi kendine.

Nihayet gelip çaldý kapýyý.
Ýçeri girdiðinde, bir de baktý ki sofra kurulmuþ.
Üzerinde çeþitli tatlýlar var.

Mübarek zat,
- Buyur dedi kendisine. Bu tatlýlarý senin için hazýrladým. Belki canýn istemiþtir.

Delikanlý;
“Tamam” dedi içinden. “Bu zat gerçekten Allah adamý”.

Oturdu sofraya.
Birlikte yiyip sohbet ettiler.

O günden sonra artýk hiç ayrýlmadý yanýndan.

Bizden zengini yoktur

Bu zat, bir gün sevdiklerine;
- Dünyada bizden zengini yoktur, buyurdu.

Dinleyenler merakla;
- Biz neden zenginiz efendim? dediler.

Cevabýnda;
- Malý çok olaný zengin sanmayýn, buyurdu. Asýl zengin biziz.

Ve sordu onlara:
- Biz Müslümanýz, öyle deðil mi?
- Elhamdülillah efendim.

- “Ehl-i sünnet” üzere imanýmýz var?
- Þükürler olsun hocam.

- Ýþte asýl zenginlik budur kardeþlerim. Allahü teâlâ bir kuluna “Ýman” verdiyse, ona her þeyi vermiþ demektir.

Ve ilave etti:
- Sonra “Sýhhat” nimeti var. Rabbimizin nimetlerini saymaya kalksak bitiremeyiz. Bütün bunlara karþý bizden bir tek þey istiyor Allahü teâlâ.

Sordular:
- Ne istiyor efendim?

- Kendisini tanýmamýzý istiyor. Ama tanýmak, itaat etmekle olur. Ýtaat etmeyen tanýmýþ olmaz.

Ahirette neler sorulacak?

Bir gün de bu zata;
- Ahirette bize neler sorulacak efendim? diye sordular.

Cevaben;
- Dört þey sorulacak, buyurdu.

Ve sýraladý onlarý:
- Vücudunu nerede eskittiði, vaktini nerede harcadýðý, ilmini nerede kullandýðý, parayý nereden kazanýp nereye sarfettiði.