Alaaddin bin Esat Lahori hazretleri "rahmetullahi aleyh", Hindistan’da yetiþen Evliyadan.

1397 de Pani-püt þehrinde vefat etti

Bir gün bazý sevdikleriyle kabristana gitti bu zat.
Kabir ziyareti sýrasýnda bir ara gözlerini kapatýp bir müddet sonra açtý.

Yanýndakiler bunu fark edip hikmetini sorduklarýnda;
- Ýçimden dua ettim, buyurdu.

Merak ettiler:
- Ne dua ettiniz efendim?

- Ya Rabbi, mevtalarýn hallerini bana bildir! diye yalvardým. Cenâb-ý Hak gözümden perdeyi kaldýrdý. O anda bütün mevtalarý gördüm.

- Meraklandýk hocam. Neler gördünüz?

- Toplanmýþ, aralarýnda bir þey paylaþýyorlardý. Meðer bir hafta önce Allah dostlarýndan biri buradan geçerken, “Üç Ýhlas” ve “bir Fatiha” okuyup bütün mevtalara hediye etmiþ. Öyle çok sevap hasýl olmuþ ki, o günden beri paylaþtýklarý halde hâlâ bitirememiþler.

Ölüme çare yok

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, ölüme çare yok. Mümin olsun, kâfir olsun herkes bir gün ölecek, buyurdu.

Sordular:
- Ölüm acýsýný herkes duyacak mý efendim?
- Evet. Kâfirler, çok þiddetli hissedecekler bu acýyý.

- Ya müminler efendim?
- Onlar, öldüðünü anlamayacak bile. Bir bakacak ki ölmüþ. “Aaa, ben ölmüþüm” diyecek, o kadar.

Herkese iyilik edin

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, Allah’ýn kullarýna, Onun rýzasý için iyilik yapýn, buyurdu.

Sordular:
- Herkese mi efendim?
- Evet, kim olursa olsun herkese.

- Ama efendim, iyilik yaptýðýmýz kimselerden bazen kötülük görüyoruz, dediler.

Buyurdu ki:
- Olsun. Siz yine iyilik yapýn.

- Yine kötülük yaparsa?
- Siz yine iyiliðe devam edin.

- Hikmeti ne hocam?

- Çünkü siz “Allah için” iyilik yapýyorsunuz, o insan için deðil ki. O iyiliðinizin mükafatýný Allahü teâlâ size verecektir. Hiç þüpheniz olmasýn.