Yemen’de yetiþen Velilerden Ebu Bekir Es-Sekkaf hazretleri "rahmetullahi aleyh", medresede okurken hocasýný çok sever, onun rýzasýný almaya çalýþýrdý her fýrsatta.

Bir gün, hocasý talebelere dönüp;
- Çocuklar, bugün benim þöyle þöyle bir iþim var, buyurdu. Bunu kim halledebilir içinizde?

Kimseden ses çýkmazken, bu, fýrladý ayaða:
- Emredin hocam. Ne ise yapýp geleyim.

Hocasý memnun olduysa da, rýza göstermedi:
- Sen henüz yenisin evladým.

- Olsun efendim.
- Yok yok, derslerine mani olur belki. Baþkasý gitsin.

Ancak o ýsrar etti:
- Hocam, sizin hizmetinizi görmek, benim için her þeyden daha mühim ve sevgilidir. Ne olur, izin verin halledip geleyim.

Bu söz, çok hoþuna gitti hocasýnýn.
Açtý ellerini;
- Ya Rabbi! Bu genç fethetti gönlümü. Sen de onun kalbini aç, manevi ilimlerle doldur içini, diye dua etti.

Ýþte, ne olduysa o anda oldu.
Bu dua bereketiyle açýldý kalb gözü.

Ve okyanuslar akmaya baþladý gönlüne.
Kýsa zamanda yükselip, zamanýnýn bir tanesi oldu.

Dünyada öyle yaþa ki...

Bir gün de nasihat isteyen bir gence;
- Sana iki nasihatim var, buyurdu. Birincisi, bu dünyada öyle yaþa ki, Allahü teâlâ seni, yasak ettiði bir þeyi yaparken görmesin. Ýkincisi, ibadetlerini öyle yap ki, Allahü teâlâ beðensin onlarý, kabul etsin.

Delikanlý sordu:
- O, hangi ibadetleri beðenir efendim?

- Þartlarýna uygun olarak yapýlanlarý beðenir oðlum. Ahirette her iþinden hesaba çekileceksin. Þimdiden hazýrla cevaplarýný.

Ve ilave etti:
- “Ehl-i sünnet alimleri”ni çok sev. Onlarýn nasihatlarýna göre yaþa bu dünyada.