Edremit Velilerinden Saðma Dede "rahmetullahi aleyh", kalb gözü açýk bir zattý.

Þöyle ki;
Bir gün, bir sevdiðini ziyarete gitti.
Evde baþkalarý da vardý.

Ancak içlerinden biri, bu zatýn Evliyadan olduðuna pek inanmýyordu.

Kendi kendine;
“Bu zata evliya diyorlar. Ama bir kerametini görmeden inanmam” diye düþündü.
O sýrada ev sahibi þerbet getirip daðýttý herkese.

O þüpheci adam;
“Eðer þerbetin yarýsýný içip, kalanýný bana verirse, inanýrým evliya olduðuna” diye geçirdi içinden.

Ve beklemeye baþladý.
Saðma Dede, þerbetin yarýsýný içip, uzattý o kimseye:
- Buyurun! Ýþte tam yarýsý.

Adam alýp içti þerbeti.
Ama çok mahcup olmuþtu.

Büyük Veli, oradakilere dönerek;
- En büyük keramet nedir, biliyor musunuz? diye sordu.
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- En büyük keramet, istikamettir.

Sordular:
- Ýstikamet nedir efendim?
- “Ýstikamet”, her iþinde Ýslamiyet’e uymak ve buna ölünceye kadar aynen devam etmektir.

O adam, artýk kaçýrmýyordu bu zatýn sohbetlerini.

Kabir azabýnýn sebebi

Bir gün de þunu anlattý cemaatine:

Peygamber efendimiz aleyhisselam bir kabristana uðrayýp, yan yana iki mezarýn arasýnda durdular.

Ve yanýndakilere;
- Eðer ümmetim dayanabilseydi bu kabirdekilerin çektiði azabý görmelerini Allahü teâlâdan isterdim, buyurdular.

Dinleyenler;
- Kabir azabýnýn sebebi nedir? diye sordular.

Buyurdu ki:
- Erkeðinki, üzerine idrar sýçratmaktan, kadýnlarýnki ise, namazlarý son vakte býrakmaktan ve gýybetten.

Aðzýna dikkat et!

Bir gün de bir sevdiði gelip;
- Efendim, dualarýmýn kabul olmasý için ne yapayým? diye sordu bu zata.

Cevaben;
- Aðzýna dikkat et, buyurdu.

Ve ekledi:
- Yani haram yeme ve yalan söyleme kardeþim.

Adam sordu:
- Haram yiyenin duasý kabul olmaz mý efendim?

- Hayýr. Haram yiyenin, kýrk gün duasý kabul olmaz.