Yemen’de yetiþen Velilerden Ebu Bekir bin Salim Ayderus hazretleri "rahmetullahi aleyh", insanlarýn dünya ve ahiret saadeti için çýrpýnýrken, hasetçi biri de aleyhinde çalýþýrdý bu Hak dostunun.

Gýybetini yapardý ötede beride.
Çünkü çekemiyordu Onu.

Hatta bir gün, bu zatý seven bazý kimseleri evine çaðýrýp onlara dedi ki:
- Sizin o çok sevdiðiniz hoca var ya,

- Evet,

- O, bozuk bir kiþidir.

Adamlar, hayretle ona baktýlar:
- Sen neler söylüyorsun?

- O, sizi kandýrýyor. Kendi menfaatini düþünüyor. Onun nesini seviyorsunuz ki? Elimde olsa, ona bir bardak su vermem.

Misafirler huzursuz olmuþtu.
Ýzin isteyip daðýldýlar.

Onlar gidince, olacak oldu.
Müthiþ bir hararet bastý hasetçi adamýn vücudunu.

Bir ateþ, bir hararet.
Ne kadar su içse de kanmýyordu.

Hatta artýyordu harareti.
Vücuduna buz koydular, kâr etmedi.

Çok tabiplere götürdüler.
Bir çare bulunamadý.

Adam alev alev yanýyordu.
Nihayet yakýnlarý bu zata gelip arzettiler durumu.

Büyük Veli, yine de acýyýp;
- Onun ilacý bizdedir, buyurdu. Bize olan haset ateþini söndürürse, onun içindeki ateþ de söner!

Geri dönüp, bunu söylediler kendisine.
Adamýn kalbi deðiþti birden.
Ona olan soðukluðu, sevgiye dönüþtü.

Kalbindeki haset ateþi söner sönmez vücudunun ateþi de söndü gerçekten.
Huzurunda tövbe edip, talebesi olmakla þereflendi.

Asýl marifet nedir?

Bu zat, tevazu sahibi, alçak gönüllü bir zat idi.

Kendisini üzüp hakaret edenleri bile affeder, hatta iyilik ederdi onlara.
- Niçin böyle yapýyorsun? diye sordular bir gün.

Cevaben;
- Allahü teâlâ, kullarýný böyle þeylerle imtihan eder, buyurdu. Ýmtihaný kazananlar girer Cennete.

Sordular:
- Ýmtihan nasýl kazanýlýr efendim?

- Ýnsanlardan gelen sýkýntýlara sabretmekle, buyurdu. Ama bu da yetmez. Asýl marifet, o insanlara gül demeti sunabilmektir.

- Ama bu, çok zor efendim.

- Evet zor. Ama zoru yapabilenler kazanýr imtihaný.