Anadolu Evliyasýndan Ömer Karamani hazretlerinin "rahmetullahi aleyh" yaþadýðý devirde, zalim bir kiþi vardý ki, zulmederdi insanlara.

Kiminin zorla malýný alýr, kiminin namusunu lekeler, kimini de öldürürdü.
Kimse de mani olamýyordu.

Ýnsanlar çaresizlikten bu zata gelip;
- Efendim biz mahvolduk, diyerek dert yandýlar.

Ömer Karamani hazretleri;
- Hayrola ne oldu? diye sordu.

Yaptýðý zulümleri anlatýp;
- Bunun yaptýklarý canýmýza tak dedi artýk, dediler. Bir beddua edin de kurtulalým þundan.

Büyük Veli;
- Beddua etmek dinimizde tasvip edilmez buyurdu. Biz kimsenin helak olmasýný istemeyiz. Ancak dua ederiz. Cenâb-ý Hak ona da, bize de hidayet versin.

Bu cevaptan pek tatmin olmayýp;
- Ama hocam o bir zalim, dediler.

Buyurdu ki:
- Olsun, “Ateþ”te yanmak çok zordur kardeþlerim. Bunlar hakikati bilmiyor. Bilseler yapmazlar.

Ve ilave etti:
- Soruyorum size, bir kimse bile bile kendisini ateþe atar mý?

- Atmaz tabii efendim.

- Ama bunlar atýyor. Neden? Bilmiyorlar çünkü. Bilmeyene kýzmak deðil, acýyýp dua etmek lazým.

Bilseler, yapmazlar

Sonra þunu anlattý onlara:

Sevgili Peygamberimize “sallallahü aleyhi ve sellem” ilk Müslümanlar bir gün gelip;
- Ya Resulallah, beddua edin de þu müþrikler kahrolsun! dediler.

Efendimiz aleyhisselam onlara;
“Bilmiyorlar”, buyurdu. “Bilseler yapmazlar!”

Ömer Karamani hazretleri bunlarý anlatýyordu ki, o zalimin kalbine hidayet nurlarý dolmaya baþladý birden.

Piþman oldu yaptýklarýna.
Giyinip, acele çýktý evden.

Bu zata geliyordu.
Huzurunda tövbe edip nasihat isteyecekti bu büyük Veliden.
Ve nihayet uzaktan göründü.

Ömer Karamani hazretleri;
- Bakýn biri geliyor, buyurdu. O kiþi olmasýn?

Dönüp baktýklarýnda, büyük þaþkýnlýk yaþadýlar.
Zira gelen, o zalimin tâ kendisiydi.

Adamcaðýz doðruca gelip, diz çöktü bu zatýn önünde.
Talebesi oldu.
Ve bir daha ayrýlmadý yanýndan.

Üç þeye dikkat et!

Bir gün de, bir talebesine;
- Evladým, üç þeye dikkat et, buyurdu. Birincisi, paraya, mala gönül baðlama! Ýkincisi, öyle hayat sür ki, senin yüzünden kimse Cehenneme girmesin.

Ve açýkladý bunu:
- Yani senin davranýþlarýna bakýp da kimse dinden, Ýslamiyet’ten soðumasýn. Bilakis öyle yaþa ki, herkes seni örnek göstersin birbirlerine.

Ve ekledi:
- Üçüncüsü de, yanýna üzüntülü biri gelirse, neþeyle çýksýn yanýndan. Böyle yapmak, nafile ibadet yapmaktan kat kat daha sevaptýr.