Kabr-i þerifi Gönen’de bulunan Anadolu erenlerinden Paþa Dede hazretlerine "rahmetullahi aleyh", günün birinde bir genç gelip talebe olmuþtu. Ancak bir müddet sonra soðudu ilimden.

Derslere gelmemeye baþladý.
“Kötü arkadaþ”lara uymuþtu çünkü.

Ve bir gece yarýsý kalktý.
Ve gizlice terk etti dergahý.

Ancak Paþa Dede farkýndaydý bunun.
Ve istemedi onun ayrýlmasýný.

O istemeyince o da gidemedi bir türlü.

Þöyle ki;
Genç, dergahtan ayrýlmýþ gidiyordu ki, bir ara hocasýnýn suretini gördü karþýsýnda.
Mübarek, kollarýný iki yana açmýþ yol vermiyordu geçmesine.

Genç þaþkýn haldeydi.

Kendi kendine;
“Hayal görüyorum galiba” dedi. “Hocamýn bu gece vakti ne iþi var buralarda?”
Sonra devam etti yoluna.

Ancak bir kaç adým gitmiþti ki, hocasýnýn sureti bütün heybetiyle belirdi yine karþýsýnda.

Korkup yumdu gözlerini.

Açtýðýnda ayný suret daha bir heybetli olarak duruyordu karþýsýnda.
Bu sefer anladý hatasýný.

Kendi kendine;
“Hocam gitmemi istemiyor” dedi.
Ve geri döndü.

Dergahtan içeri girdiðinde, Paþa Dede gülümsedi kendisine:
- Gidemedin mi evladým?

Genç eðilip sarýldý ellerine:
- Siz göndermediniz hocam.
- Ýyi ki döndün oðlum. Buradan ayrýlmana ben razý deðildim.

Delikanlý çok mahcuptu.
- Affedin efendim. Hata ettim.

- Bir þartla affederim. O kötü arkadaþlarý terk edeceksin!
- Baþ üstüne hocam, dedi.

O kötü arkadaþlarý terk edip kendini derslere verdi.
Ve icazet alýp döndü memleketine.

Önce Ýslamiyet’i öðrenin

Bir gün, bazý gençler gelip nasihat istediler bu zattan.

O gençlere;
- Önce Ýslamiyet’i öðrenin, buyurdu. Ama rastgele kimselerden deðil tabii.

Sordular:
- Kimden öðrenelim efendim?

- Hakiki “Ýslam alimleri”nden, gönül ehli “Allah dostlarý”ndan öðrenin. Çünkü onlarýn sözleri ve kitaplarý tesirli olur.

Ve izah etti:
- Çünkü onlar, din öðretirken dünya menfaati düþünmezler. Allah için söyler ve yazarlar. Kalbden söyledikleri için sözleri tesirli olur.

Ve ekledi:
- Unutmayýn, kalbden çýkan, kalbe girer.