Irak Evliyasýndan Ali Sincari hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir gün talebesiyle sohbet ederken;
- Kalb, dönektir, buyurdu. Çok latif ve nuranidir. Þekilden þekile girer. Durmadan deðiþir.

Sordular:
- Neye göre deðiþir efendim?
- Göz neye bakarsa ona göre. Çünkü kalb, göze tabidir.

- Þeytana ve nefse de tâbi olabilir mi efendim?
- Evet. Kalb bir halde kalmaz. Bazen iyi olur, bazen kötü. Mesela bir büyük Veliyi, bir “Allah adamý”ný tanýr ve onu severse, ona da tâbi olabilir. Onun için sahip çýkýn kalbinize.

Sordular yine:
- Nasýl sahip çýkalým efendim?
- Birbirinizi çok sevin, birlik olun. Daima iyilerle birlikte bulunun. Nefsiniz istemese de zorla yapýn bunu.

Altýndan kýymetli þey

Bir gün de sevdiklerine;
- Kardeþlerim, size ben, “Dünyada altýndan daha kýymetli bir þey var mý?” desem, ne dersiniz? diye sordu.

Cevap veren olmayýnca;
- Altýndan daha kýymetli þey, o altýný ihtiyacý olan Müslüman bir fakire vermektir, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Çünkü dinimizde almak deðil, vermek kýymetlidir. Kalbinde dünya sevgisi olanýn iþi zordur. Çünkü kalb Allahü teâlâya mahsustur. Orada yalnýz “Allah sevgisi” olmalýdýr.

Sordular:
- Allah sevgisi kalbe nasýl girer efendim?
- Dünya sevgisi çýkarsa, “Allah sevgisi” kendiliðinden kalbe girer.

Kötülük çabuk yayýlýr

Bir gün de;
- Kardeþlerim, kötülükler çabuk ve kolay yayýlýr, buyurdu. Çünkü nefsimiz kötü. Bu, tabiatta da böyledir zaten.

Ve açýkladý:
- Bir sepet üzümü düþünün. Sepet içinde bir tane çürük olsa, o bir çürük üzüm, sepetteki bütün saðlam üzümleri çürütür. Ama bütün saðlam üzümler, o bir çürük üzümü kurtaramazlar.