Edirne Velilerinden Evliya Kasým Paþa’ya “rahmetullahi aleyh”, bir gün bir sevdiði gelip;
- Efendim, nefs nedir? diye sordu.

Cevabýnda,
- Nefs, bütün iyiliklerden süzülmüþ, sadece kötülüklerin bulunduðu bir varlýktýr, buyurdu.

- Gýdasý nedir efendim?
- Haram ve günahlardýr.

- Nefs için bir kitapta “En ahmak yaratýk” diye okumuþtum. Bu doðru mu efendim?
- Evet, nefs mahluklarýn en ahmaðýdýr. Çünkü her arzusu kendi aleyhinedir. Bu da, onun ahmak olduðunun iþaretidir.

- Onun arzusu nedir ki efendim?
- Onun tek arzusu, sahibine günah iþletip sonra Cehenneme sokmaktýr. Ama o, bununla tatmin olmaz. Ýnsanýn içinde ilahlýk dava eder. Onun asýl maksadý, insanlarý kendine taptýrmaktýr.

Geçim sýkýntýsý içindeyim

Bir gün de genç birisi bu zata gelip;
- Efendim, geçim sýkýntý içindeyim, diye dert yandý.

Mübarek zat, ona þefkatle bakýp;
- Mühim deðil, buyurdu. Rýzýk kolay evladým, sen onu düþünme.

Genç merak etti:
- Ya neyi düþüneyim efendim?
- Ýmanýný düþün. Onu kaptýrmamaya bak. Allahü teâlâ rýzka kefildir, ama imana kefil deðildir.

Delikanlý;
- Çok þükür efendim, dedi. Ýmanýmýz var.

Buyurdu ki:
- Evet imanýn var, ama o imanýn düþmaný da var evladým. Onu muhafaza edebilecek misin bakalým? Çünkü iman, bir kelime söylemekle kazanýldýðý gibi, bir kelime söylemekle de kaybedilebilir.

Ve özetledi:
- Her gün mutlaka birkaç sayfa dini kitap okumalýsýn oðlum. “Ehl-i sünnet alimleri”nin yazdýðý bir “Ýlmihal kitabý”ný oku. Ama her gün mutlaka oku. Ýmanýný koruman buna baðlý çünkü.