Evliyanýn en büyüklerinden Hace Muhammed Ýmkenegi hazretlerine "kuddise sirruh", bir gün bir talebesi gelip;
- Efendim, kalbimden “dünya sevgisi”nin çýkýp, yerine “Allah sevgisi”nin girmesini istiyorum. Ne yapayým? diye sordu.

Cevaben;
- Kalbinde Allah sevgisi olan kimselerle beraber olmaya bak, buyurdu.

Genç sordu:
- Böyle zatlar yoksa efendim?

- O zaman “Allah dostlarý”nýn hayat hikayesini, menkýbelerini oku. Böylece onlarýn kalbinden senin kalbine feyz akar, imanýn kuvvetlenir.

Delikanlý sordu yine:
- Ýmanla ölmek için ne tavsiye edersiniz efendim?
- Ýmanla ölmek için “Ehl-i sünnet alimleri”ni çok sev ve onlarýn kitaplarýný çok oku oðlum, buyurdu.

Ve ekledi:
- Bir Müslüman, bu kitaplarý alýp, hürmetle bir rafa koysa ve her gün bir miktar okusa, o kitaplar bereketiyle Allahü teâlâ, o kimsenin “imanla ölmesi”ni nasip eder.

En büyük felaket

Bir gün de bir sevdiði bu zata gelip;
- Efendim, bir Müslüman için en büyük felaket nedir? diye sordu.

Cevaben;
- En büyük felaket, “Ehl-i sünnet itikadý”na sahip olmamak, olunca da bu nimetin kýymetini bilmemektir, buyurdu.

Sordu yine:
- Müslümanýn yapmasý gereken en mühim iþ nedir hocam?
- Emr-i maruf yapmaktýr.

- Kimlere emr-i maruf yapmalýyýz efendim?
- En önce kendimize yapmalýyýz.

Adam þaþýrdý.
- Kendimize mi efendim?
- Evet. Emr-i marufa, evvela kendi nefsinden baþlanýr kardeþim. Çünkü nasihata en fazla ihtiyacý olan biziz, yani kendimiz.

Ayýp araþtýrmayýn!

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, kimsenin ayýbýný araþtýrmayýn, kendinize bakýn, buyurdu. Kendi ayýp ve kusurunu görebilen, baþkalarýnýn kusurunu görmeye vakit bulamaz.

Ve ilave etti:
- Bir Müslümanýn ayýbýný örtmek, ona, atlastan elbiseler giydirmekten daha hayýrlýdýr.