Þam’da vefat eden Halimi Çelebi hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir gün mahalleden bir gencin evine gitmiþti.

Kitaplýkta dizilmiþ dini kitaplarý göstererek;
- Bunlarý okuyor musun evladým? diye sordu gence.

Delikanlý;
- Hayýr efendim, dedi. Okuyamýyorum.

- Neden oðlum?
- Okumaya pek vaktim olmuyor efendim.

- Pekala, buyurdu. Sana bir þey soracaðým. Mesela hasta olan birisi doktora gidip ilaçlarýný alsa. O ilaçlarý getirip ilaç dolabýnýn raflarýna güzelce dizse. Onlarý kullanmadýðý müddetçe o ilaçlarýn ona bir faydasý olur mu?

Delikanlý düþünmeden cevap verdi:
- Olmaz tabii efendim.

- Peki, bir kimse de dini kitaplarý alýp kitaplýðýn raflarýna dizse. Onlarý okumadýðý müddetçe o kitaplardan istifade edebilir mi?

Genç büktü boynunu:
- Edemez tabii hocam.

- Ne demek istediðimi anlýyorsun deðil mi?
- Evet efendim, çok iyi anladým. Bugünden itibaren okuyacaðým inþallah.

Çok yaþamak istiyorum

Bir gün de bir kimse bu zata gelip;
- Efendim, ben uzun yaþamak istiyorum, acaba ne yapmalýyým? diye sordu.

Cevabýnda;
- Öyleyse ölümü unutma, buyurdu.

O kimse þaþýrmýþtý:
- Efendim ben ölmeði deðil, çok yaþamayý istiyorum.

- Ýyi ya, çok yaþamak istiyorsan, ölümü hatýrýndan çýkarma. Çünkü ölümü hatýrlamak, ömrü uzatýr.

O kimse sordu:
- Peki, ya ölümü unutmak efendim?
- “Ölüm”ü unutanýn ömrü kýsa olur. Böyleleri üç þeye hasret giderler. Topladýðýna doymaz, umduðuna kavuþamaz, ahiret yolculuðu için yeterli hazýrlýk yapamazlar.