Niþabur’da yaþayan Velilerden Hamdun-u Kassar hazretlerine "rahmetullahi aleyh", bir gün bir tanýdýðý gelip;
- Efendim, bütün sýkýntýlar beni buluyor, çok bunaldým, diye dert yandý.

Mübarek zat cevaben;
- Halinden þikayet etme, buyurdu. Þükredici ol!

- Nasýl þükredeyim efendim. Sýkýntýlarýn biri bitip öteki baþlýyor. Artýk dayanamýyorum.
- Olsun kardeþim. Beterin beteri vardýr. Sen buna þükret yine.

Böyle deyince utandý, mahcup oldu.

Ve baþýný öne eðip;
- Galiba haklýsýnýz hocam. Tövbe ediyorum. Yine de þükürler olsun bu halimize, diye mýrýldandý.

Sonra kaldýrdý baþýný:
- Bir þey sorabilir miyim efendim?
- Tabii kardeþim, sor.

- Herkese iyilik yapmak zorunda mýyýz?
- Hayýr. Kimseye iyilik yapmaya mecbur deðiliz. Ama hiç kimseye de kötülük yapmaya hakkýmýz yoktur.

Acele þeytandandýr

Bir gün de sevdiði bir gence;
- Sana bir nasihatte bulunayým mý evladým? diye sordu.

Delikanlý memnun olmuþtu.
- Tabii efendim, çok sevinirim.

Buyurdu ki:
- Hiçbir iþinde acele etme evladým, teenni ile hareket et. Teenni Rahmandan, acele þeytandandýr.

Ve ilave etti:
- Hadis-i þerifte; “Teenni eden isabet eder, acele eden hata eder” buyuruldu.

Genç sordu:
- Teenni nedir efendim?
- Teenni, acele etmemektir.

Akýllý insan kimdir?

Bir gün de;
- Akýllý insan kimdir? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- “Akýllý insan”, dinimizin emir ve yasaklarýna uyan, nefsini hesaba çeken ve ölümden sonrasý için amel edendir, buyurdu.

Sordular yine:
- Nelerin kýymetini bilmeliyiz efendim?

- Ýhtiyarlýktan önce gençliðin, hastalýktan önce saðlýðýn, meþguliyetten önce boþ vaktin, fakirlikten önce zenginliðin, ölümden önce hayatýn kýymetini bilin, buyurdu.