Bolu’da yaþayýp Ýstanbul’da vefat eden Bolulu Himmet Efendi’ye "rahmetullahi aleyh", sevdiklerinden biri gelerek;
- Efendim, iyi bir Müslüman nasýl olmalýdýr? diye sordu bir gün.

Cevabýnda;
- Ýyi Müslüman, bazý þeyleri yapmaz, buyurdu. Mesela kimseyi gýybet etmez, su-i zanda bulunmaz, kimseyi kötü bilmez, kimse ile alay etmez.

Ve devam etti:
- Ýyi Müslüman, kimseye yük olmaz, herkesin yükünü çeker. Kendini beðenmez, kendini hiç kimseden üstün görmez, tevazuyu elden býrakmaz.

Sordular:
- Ya namaz efendim?
- Onu söylemeye lüzum yok ki. Müslüman, elbette beþ vaktini kýlacaktýr. O, her iþini namaza göre ayarlar.

Þöyle bitirdi:
- “Ýyi Müslüman”, Ehl-i sünnet alimlerini, Evliya zatlarý çok sever, kitaplarýný elinden býrakmaz. “Ýman” ve “ibadet” bilgilerini ince ince öðrenip, buna göre amel eder.

Cennet nimeti

Bir gün de yeni evli bir kimse gelip, kendi hanýmýndan þikayette bulununca, ona þefkatle bakýp;
- Hanýmýna karþý daima yumuþak ve güler yüzlü ol, buyurdu. Olur olmaz sebeplerle incitme o zavallýyý.

Adam;
- Ama efendim beni dinlemiyor, dedi. Beni üzüyor.

- Hanýmýn namazýný kýlýyor mu evladým?
- Kýlýyor efendim.

- Dýþarýda güzelce örtünüyor mu?
- Örtünüyor efendim.

- Ev iþlerini yapýyor mu?
- Yapýyor.

Buyurdu ki:
- Daha ne istiyorsun? Böyle haným “Cennet nimeti”dir. Kýymetini bil. Hanýmlar, Allahü teâlânýn biz erkeklere birer emanetidir oðlum. Onlarý hoþ tutacaðýz. Hatalarý olursa, affedeceðiz. Onlarý üzmek yakýþmaz. Hele dövmek hiç caiz deðildir.

Þöyle bitirdi:
- Peygamber efendimiz aleyhisselam; “Hanýmýný dövenden, kýyamet günü bizzat ben davacý olacaðým” buyuruyor.