Hazret-i Ömer “radýyallahü teâlâ anh”, Ýslam askerlerini cihada göndermiþti.
Bir ay sonra, bir Cuma günü minberde hutbe okuyordu ki, bir ara hutbeyi yarýda kesip yüksek sesle;
- Lebbeyyk! Lebbeyyk! Diye nida etti.

Sonra devam etti hutbeye.
Ýyi de, niçin böyle baðýrmýþtý?

Kimse bir þey anlayamadý.
Nihayet Ýslam askeri zaferle döndü geri.

Kumandan, Halifenin huzuruna çýkmýþ, sevinç ve neþeyle olup biteni rapor ediyordu.
Ama Halife, neþesiz, durgun ve gadaplýydý aksine.

Suratý asýk, kaþlarý çatýktý.
Kumandanýn sözünü kesip hiddetle sordu:

- Boþver bunlarý! O er nasýl boðuldu? Onu söyle asýl!
Kumandan titremeye baþladý.

Adeta aðlamaklý bir sesle, önüne bakarak mýrýldandý:
- Bir Cuma vaktiydi efendim. Önümüze bir su çýktý. Suyun derinliðini anlamak için bir ere emrettim. Baþ üstüne deyip girdi suya.

Halife gürledi:
- Sonra?

- Su derinmiþ efendim. O er ise yüzme bilmiyormuþ. Ýki defa “Ya Ömer!” diye baðýrdý ve kayboldu su içinde, kurtaramadýk.

Evet, Hazret-i Ömer’in hutbe arasýnda neden iki defa “Lebbeyk! Lebbeyk!” diye baðýrmasýnýn sýrrý çözülmüþtü.

Halife, hiddetle döndü kumandana:
- Eðer benden sonra âdet olmayacaðýný bilsem, þimdi cezaný verirdim senin. Git o yiðidin evladýna diyetini öde. dedi.

Kumandan;
- Baþ üstüne efendim, dedi.

Ve suçlu bir çocuk gibi kalktý.
Korkuyla ayrýldý huzurdan.

Þehit olan erin ailesini bulup fazlasýyla memnun etti.
ve durumu bildirdi Halifeye.

Hazret-i Ömer, bu haberi alýnca rahatlayabildi ancak.


Ya Sariye! Daða, daða!

Hazret-i Ömer “radýyallahü teâlâ anh”, ordusunu gazaya göndermiþti yine.
Hazret-i Sariye “radýyallahü teâlâ anh” baþkumandandý.

Ýslam ordusu muharebe yerine varýp, bir daðýn eteðinde karargâh kurdular.
Fakat daðýn öbür yanýnda düþman pusu kurmuþtu.

Günlerden Cuma idi.
Halife minberde hutbe okuyordu ki, Hak teâlâ kaldýrdý gözünden perdeyi.
Bir aylýk mesafeden askerinin gafletini ve düþmanýn hilesini görüp ikâz etti kumandanýný:
- Ya Sariye! Daða dikkat et, daða!

Hazret-i Sariye iþitti bu sesi.
Çok þaþýrdý.

Evet, bu ses Halifenin sesiydi.
Bir aylýk mesafeden sesleniyordu kendisine.

Derhal tedbir alýp saldýrýya geçtiler.
Ve zafer kazanýldý böylece.

Nihayet ordu döndü geri.
Hazret-i Sariye anlattý olan hadiseleri:

Bir Cuma vaktiydi.
Halifenin sesini iþittim.
“Ya Sariye! Daða dikkat et, daða!” diyordu.

Daðý arkaya alýp, hücum ettik.
Çok þükür zafere eriþtik.