Ahmet Kuseyri hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Evliyanýn meþhurlarýndandýr.
1500lü yýllarda Hatay’da yaþadý. Ve orada vefat etti.
Türbesi Þenköy’dedir.

Bir akþam, acilen talebeyi toplayýp;
- Çabuk köyü dolaþýn! Herkes, kýymetli ne eþyasý varsa, alýp çýksýn köyden! Buyurdu.

Talebeler;
- Baþ üstüne efendim! deyip koþtular.

Ve bir çýrpýda verdiler bu haberi köylüye.
Ýnsanlar apar topar çýkýp, toplandýlar köy dýþýnda.

Ama niye çýkmýþlardý?
Kimse bilmiyordu sebebini.

- Madem ki Ahmet Kuseyri hazretleri böyle buyurmuþ, elbet vardýr bir hikmeti, diyorlardý.

Sonra mý?
Köyde bir fert kalmayýnca, müthiþ bir gümbürtü koptu köy üzerinde.
Ve bir toz bulutu yükseldi ardýndan.

Evet, þiddetli bir zelzele ile yerle bir olmuþtu o köy.
Ama kimsenin burnu kanamamýþtý

Vaktinin kýymetini bil!

Nasihat isteyen bir gence;
- Evladým, vaktinin kýymetini bil! buyurdu.

Ve ekledi:
- Önce Ýslamiyet’i öðren. Sonra öðrendiðinle amel et. Bilhassa “beþ vakit namaz”ýný özenerek, dosdoðru kýl.

Þöyle devam etti:
- Yaptýðýn her iþi ihlasla yap. Ýhlassýz amellerinin hiç bir faydasýný göremezsin ahirette.

Delikanlý “Ýhlas” kelimesini ilk defa duyuyordu.
- O nedir ki efendim? diye sordu.

- “Ýhlas”, samimiyet demektir evladým. Yani her iþi, Allah emrettiði için yapmak, kullardan bir takdir, mesela bir “Aferin” beklememektir. Yoksa Riya olur ki, bu gibi ameller, kýyamet günü sahibinin suratýna çarpýlacaktýr.

Ve þöyle devam etti:
- Önce farzlarý yap! Sonra vacib ve sünnetleri. Nafileler en sonra.

Genç sordu:
- Bu sýra mühim mi hocam?
- Elbette evladým. Farz borcu varken nafile ile meþgul olmak ahmaklýktýr. Çünkü farz borcu olanýn nafile ibadetine sevap verilmez.

Ve ilave etti:
- Peygamber efendimiz aleyhisselam da; “Üzerinde farz namaz borcu olan kimse, bunu kýlmadan nafile kýlarsa, boþ yere zahmet çekmiþ olur” buyuruyor. Þimdi anladýn mý evladým?
- Anladým efendim.