Hindistan Evliyasýndan Kutbüddin Bahtiyar Kaki hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir gün bazý gençlere, Peygamber efendimiz aleyhisselamla ilgili olarak;

- Sevgili Peygamberimiz fakirliði severdi, buyurdu. Nitekim doyuncaya kadar yediði görülmemiþtir. Bazen ekmeðine sirkeyi katýk edip yer, çoðu zaman da katýksýz yerdi.

- Neden efendim? dediler.

- Çünkü katýk bulamazdý. Evinde iki üç ay hiç yemek piþmediði olurdu. Vefat ettiðinde, zýrhý bir yahudide çýkmýþtý.

- Niçin hocam?
- Çünkü zýrhýný, “az bir arpa” karþýlýðýnda rehin vermiþti o yahudiye.

Çok da merhametliydi

Þöyle devam etti:
Server-i alem Efendimiz aleyhisselam çok da merhametli olup, kendisini öldürmek isteyenleri bile affeder, hatta hayýr dua ederdi onlar için.

Þöyle bitirdi:
- Nitekim bir gün hazret-i Ömer huzuruna gelerek; “Anam babam yoluna feda olsun ya Resulallah”, dedi. “Ne kadar merhametlisin. Kavmine beddua etseydin hepimiz helak olurduk. Nübüvvetini inkâr ettiler, seni Mekke’den çýkardýlar. Üzerine saldýrýp diþini kýrdýlar da yine bir bedduada bulunmadýn. Hatta hayýr dua ettin onlar için”.

Ben adil olmazsam...

Yine bir harpten dönüldüðünde Efendimiz aleyhisselam ganimet mallarýný daðýtýyordu gazilere.

O sýrada cahil bir köylü gelip,
laubali bir tavýrla yaklaþtý.

Ve emreder gibi;
- Ganimet taksiminde adaletli ol!
diye seslendi Efendimiz aleyhisselama.

Peygamber efendimiz üzüldü.
Ama kýzmadý yine.

Yumuþaklýkla cevap verip;
- “Ben adil olmazsam kim adil olur? Ben Peygamber olarak adalet yapmakla mükellefim. Aksi takdirde dünya ve ahiretim yýkýlýr” buyurdu.

Afiyetle yiyiniz!

Yine Hayber fethinden dönerken bir yahudi kadýný, bir eti zehirleyip kýzarttýktan sonra Efendimiz aleyhisselama getirdi ve;
- Bu eti sizin için kýzarttým. Afiyetle yiyiniz, dedi.

Ancak Peygamber efendimiz, nübüvvet nuruyla hakikati anlayýp yemedi o eti.
Eshabýna da yedirmedi.

Kadýn, ete zehir kattýðýný itiraf ettiði halde yine cezalandýrmadý onu.

O da, bu görülmemiþ merhamet karþýsýnda kelime-i þehadeti söyleyip imanla þereflendi.