Ýslam âlimlerinin en büyüklerinden Kadý Muhammed Zahid hazretleri "kuddise sirruh", bir gün kibir hakkýnda nasihat ederken, þu olayý anlattý sevdiklerine:

Evliyaullahtan bir zat, Ramazan günü talebeleriyle birlikte bir þehre gitmek için yola çýktýlar. Þehre yaklaþtýklarýnda akýn akýn insanlarýn kendilerini karþýlamak üzere yollara döküldüklerini gördüler.

Mübarek zat, hemen çýkýnýndan kuru ekmeðini çýkararak aðzýna attý. Bunu gören ahali, (Biz de bu zatý, âlim bir veli bilirdik, Ramazan günü oruç tutmuyor, üstelik açýktan oruç yiyor. Böyle birisi ile konuþulur mu hiç?) diyerek daðýldýlar. Talebeleri yaptýðý hareketin sebebi hikmetini sorduklarýnda dedi ki:
- O kadar insanýn bizim için yollara döküldüðünü gördüðümde kalbime kibir ve büyüklenme gelmesinden korktum, onlarýn gözünden düþüp nefsimi aþaðýlatmak için bunu yaptým. Ekmeði ýsýrdým ama yutmadým. Herkes ekmeði yediðimi sandý. Kalbime kibir yerleþerek Allahü teâlânýn gazabýna sebep olsaydým, hâlim ne olurdu.


Ýmanla gitmek için

Bir gün de;
- Efendim, dünyadan iman ile gitmek için ne lazým? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Allah adamlarýný, ehl-i sünnet büyüklerini sevmek lazým, buyurdu.

Ve açýkladý:
- Namaz kýlan ve “Allah dostlarý”ný seven bir Müslümanýn imansýz gitme ihtimali yoktur.

Sordular:
- Hikmeti ne efendim?

Buyurdu ki:
- Sevdiði o büyük zatlar, son nefesinde imdadýna gelir ve þeytaný kovup o kimsenin “imanla ölmesi”ni temin ederler.

Gerçek sevgi

Bir gün de;
- Gerçek sevgi, Allahü teâlâya olan sevgidir, buyurdu. Ama Onu sevmek, Peygamber efendimiz aleyhisselamý sevmekle olur.

Sordular.
- Peygamber efendimizi sevmek ne ile olur efendim?
- Onun ehli beytini ve eshabýný sevmekle, buyurdu.

- Üstadýný sevmek ne ile olur efendim?
- Talebe kardeþlerini sevmekle.

Ve ekledi:
- Efendimiz aleyhisselamýn ehl-i beytini ve eshabýný, Ehl-i sünnet alimlerini, Evliya zatlarý ve diðer Peygamberleri sevmeyen kimse, Peygamber efendimizi sevmiþ olamaz.