Hindistan Evliyasýndan Kerimüddin Baba Hasan Ebdali hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir gün bazý gençlere Peygamber efendimizden bahsederken;

- Allah’ýn Sevgilisi “sallallahü aleyhi ve sellem”, gayet edebli ve mütevazýydý buyurdu.

Herhangi Müslümanla müsafeha ettiðinde, o kiþi elini çekmedikçe mübarek elini ondan ayýrmaz, o yüzünü çevirmedikçe, mübarek yüzünü ondan çevirmezdi.

Bir kimsenin yanýnda oturacak olsa, iki diz üzerine otururdu.

Dinleyenler;
- Hikmeti ne efendim? dediler.
- O Müslümana saygýlý olmak için, buyurdu.

Ve þöyle devam etti:
- Fahr-i kâinat Efendimiz aleyhisselam, sabah namazýný mescitte kýldýrýp dýþarý çýktýðýnda, Medine çocuklarý baþýna üþüþür, su dolu kaplarýný önüne uzatarak, mübarek parmaðýný o sulara daldýrmasýný isterlerdi. Kýþ ve soðuk olsa da onlarý kýrmaz, isteklerini yerine getirirdi.

Küçük bir kýz çocuðu mübarek elinden tutup bir iþ için götürmek isteseydi, onunla gider, müþkilini hallederdi.

Sonra O, herkese karþý fevkalade þefkatliydi.

Cahil köylünün yaptýðý

Þöyle devam etti:

Bir gün Enes bin Malik ile bir yere gidiyorlardý.
Üzerinde Yemen kumaþýndan bir paltosu vardý.

Arkadan cahil bir köylü geldi.
Ve mübarek yakasýndan tutup kuvvetlice çekti.
Öyle ki, paltonun yakasý çizip, iz yaptý mübarek boynunda.

Dinleyenler sordu:
- Ne istiyormuþ Efendimiz aleyhisselamdan?
- Zekat malýndan bir þeyler isteyecekmiþ.

- Peki Efendimiz aleyhisselam, bu kaba hareketinden dolayý ona kýzdýlar mý?
- Hayýr, kýzmadý da, azarlamadý da. Sadece tebessüm edip, bir þeyler verilmesini emretti, o kadar. Ýþte “þefkat” bu, “merhamet” budur. Nitekim “Uhud cengi”nde de öyle olmuþtu.

Merak ettiler:
- Nasýl olmuþtu efendim?

- Kâfirler öldürmek maksadýyla vurup, bir diþini kýrdýlar da, O yine dua edip; “Ya Rabbi! bilmiyorlar, bilseler yapmazlar. Sen onlarý affeyle!” buyurdu.